Resignation

KABANATA III

"It is better to be hated for what you are than to be loved for what you are not... -Andre Gide"

KABANATA 3

I run faster.

I had to because I was already late to my class. Running through the hallways was prohibited in such a prestigious school as Morian Academy. Pero dahil nag sisimula na ang klase, wala ng mga class prefect na nag iikot sa hallway at wala nang mag sisita saaking mabilis na pag takbo. I run faster than I can, It was my Music class! And that class was on the 3rd floor! Yes! You heared me right!

I was used to being late to class subalit sa pag kakataong ito ay hindi ako maaring mahuli dahil make up class namin ngayon. Agad kong binuksan ang pinto ng silid ng makarating at humahangos na pumasok sa loob.

"You're late Ms. Gonzalvo" seryoso at halatang nag pipigil ng inis na sabi ni Miss Veronica.

"I'm sorry Miss" sagot ko. Ngayon ko lang napansin ang lalaking naka tayo sa harapan at nakatingin saakin. Seryoso at animoy may engot na babae syang kaharap. Bigla akong nainis sa sarili kong naisip. Agad ko syang tinaasan ng kilay at inirapan.

"Sit down. I will call you later " utos ni Miss kaya naman ay umupo na ako sa upuan ko. Malalaki ang ngiti ang sinalubong sakin nig iba kong ka seat mate habang ang iba naman ay kunot noo na naka tingin saakin, hindi kona sila pinansin at umupo nalang ako at tumingin sa harapan. Naka tingin parin sya saakin.

What is his problem!?

Nang tuluyan akong maka upo ay tumikhim si Miss Veronica. "This is Alfred Jhon Padilla" he will be your new classmate starting today" pakilala sakanya ni Miss Veronica.

Napuno ng bulungan ang buong classroom ng mag simula na syang mag libot ng tingin sa buong classroom. Paniguradong humahanap na sya ng pwedeng maupuan.

"Find your seat now Mr. Padilla" Utos ni Miss, kaya naman ay kanya kanya ng halinghing ang mga classmate kong babae at inoffer pa nila ang upuang bakante sa tabi nila. I remain silent habang pinag mamasdan ang galaw nya. I might praise him for his look but I'm not into praising a good looking guy., After It was just Alfred... my ex boy friend.

Nanlalaki ang mata ko ng bigla syang umupo sa tabi ko. Ha!? Did he asked my permission!? Tiningnan ko sya, hindi naman inaasahang naka tingin din sya sakin kaya nag tama ang mata namin. Ughhhhh! Nothing! Damn this! He's too handsome with his uniform!

SHUT UP ROSEE DO NOT PRAISE HIM! YOU DON'T KNOW HIM!

Yeah he's a jerk...

"Good morning" sabi niya.

I just fake my smile , saka ako tumayo ng tawagin ni Miss Veron ang pangalan ko. Pumunta pa ako sa harapan para lang mag pakilala.

"Hi, I'm Rosee Gonzalvo, 19, from Canada. I love singing and I played some musical instrument such as Guitar, Violin, Key boards, and Drums. I decided to study here because I prepared the teaching skills here than any country. That's all" pakilala ko saka naging maugong ang palakpakan at impit na mga sigawan.

"Thank you Ms. Gonzalvo" sabi saakin ni Miss kaya naman ay bumalik na ako sa upuan ko. "And now, we all done introducing our selves to any one and for our first activity. You need to think a song that will represent your thoughts to other people" sabi ni Ms. Veron dahilan para mapuno nanaman ng ingay ang buong music room.

Minutes has passed. Si Alfred na ang kakanta kaya naman ay tumayo na siya kasabay non ang impit na tilian ng mga babae saamin.

"I dedicated this song for the woman that I love" aniya habang naka tingin saakin kaya naman ay napa iwas ako ng tingin. Balak niya bang saktan ako? At mata sa mata pa talaga niya sinabi ang mga katagang iyon?

He started singing, agad akong napa tulala sa kawalan dahil sa kantang kina kanta niya ngayon.

"I love you, please say

You love me too, these three words

They could change our lives forever

And I promise you that we will always be together

Till the end of time-

Ang theme song namin...

" So today, I finally find the courage deep inside

Just to walk right up to your door

But my body can't move when I finally get to it

Just like a thousand times before"

"Mukang in love si Mr. Padilla. Thank you for that. At ngayon ikaw naman Ms. Gonzalvo" pag tawag saakin ni Miss. Kaya naman ay tumayo na ako at pumunta sa harapan.

"Ako'y nangamba ha ha ha

Na biglang gusto mo pa

Tanggap ko na na na na na

Na tayo ay wala na

Tanggapin mo na rin

Na hindi ka para sakin

Iba na lang wag na ako

Dahil alam ko nang tayo'y"

Panimula ko ng kanta habang naka tingin kay Alfred na seryoso lang na naka tingin saakin.

"Wala ng babalikan itigil na ang ilusyon

Sayang lang ang oras at ang panahon

Talikdan na ang magulong sitwasyon

Ang masaktan ka ay hindi intension

Kung nabunot man ang saksakan ng

Pag-ibig na nagbunga ng maling desisyon

Ito ang leksyon sa aking bagong misyon

Kapag nandyan si ex siguradong may tension"

Pag kanta ko sa dulo dahilan para mapuno ng hiyawan sa music room.

"Mukang broken si Gonzalvo. Thank you for that " sabi ni ms. Kaya bumalik na ako sa pwesto ko.

"Para saan yon?" Tanong saakin ni Alfred ng maka upo ako sa tabi niya.

"Para sa grades?"

Time goes by. It's already lunch time, I got a phone call from Lucas. He's my cousin from my father side. Tatlong taon lang ang tanda ko sakaniya kaya Rosee lang ang tawag niya saakin. Pch! Walang galang.

"What your doing here?" I said when I saw him at parking lot. Agad naman syang tumakbo sakin at niyakap ako.

"I miss you" he said while hugging me.

"What brings you here?"

I frowned. How could possibly make a jolly and animated Lucas said? " What's the matter?"

"Galing ako kay Tito and and saw a christmas tree there but the gift that I want wasn't there"

"How could you? Did you unwrapped them all!?"

"Of course not!"

"How did you know that? They're all wrapped. Maaring isa sa nga iyon ang pwede mong magustuhan and besides matagal pa ang pasko" wika ko.

"I'm pretty sure it's not there" sure na sure takala sya sa sagot nya " nothing in there is close to the size of the gift that I want."

Now, that got me curious about the gift he wanted. Maselan sya pag dating sa mga materyal na bagay. He needed to have say in everything, from soccer league uniform to computer games. It was really hard to please him. Masyado syang na spoiled ng mommy at daddy niya. Oh, idagdag mona si Mama at papa.

"Ano bang regalo ang ini expect mo?" Tanong ko sakanya. And he turn to me.

"A car, I've been asking Dad for a car the entaire year," he seriously said. I couldn't believe him! He was not serious right?

"But you're still a kid! You don't even have a driver's licence!" Bulaslas ko.

"I'm not a kid anymore Rosee! How many break ups you'd been through?!' biglang tanong nya na syang kinabigla ko.

"None!" I asnwered . It was a lie ofcourse.

"So you are a kid!" He said. So paano napunta dito ang usapan?

"Hey! Having a boyfriend doesn't mean that I am a kid! I'm just matured enough not to give a attention on things will never last!" Jeez! He could really get a reaction out of me. How could he say that!?

"Just accept the fact that you are a kid Rosee" he playfully said.

"How could you say that!? I'm your big sister!" Bulaslas ko sakanya

"Chill baby. I have faith on happily ever after" aniya. The conversation was seriously going off tangent. Hindi nako muling sumagot sa halip ay tiningnan ko lang sya ng seryoso. " They're real Rosee" dagdag pa nya.

Wala talaga syang balak tumigil.

"I've long given up on it"

He was about to say something, subalit naputol iyon ng marinig ko ang pag tawag nila sa pangalan ko.

"Hiningal ako doon" si Kendie habang hawak pa ang tuhod nya at habol ang hininga. "Ano ba kase— oh Hi!" Biglang ayos nya ng tayo ng makita nya ang pinsan ko.

"Hi" malaking ngiting bati ng kumag kong pinsan. "You didn't said to me that you have a hottie friends here" he whispered at me.

"First of all, your a kid and second" lalo pakong lumapit sa tenga nya para bumulong. "She's taken"

"You said so?" He chuckled. "I'm tired. Please let me rest at your room" He said. Napa tingin naman ako kila Baste at kendie na pilit na ngiting naka tingin samin.

"Yeah. Let's eat first" aya ko sakaniya saka ko pinulupot ang kamay ko sa braso niya. We used to be like this when we were at Canada.

"Woahhhhh. This cafeteria is huge! Amazing!" Manghang aniya habang pinapalibot ang tingin sa kabuuan ng cafeteria. Nilibot ko din ang paningin ko at kung mamalasin ka nga naman, nandito pa sila Alfred kasama ang friends kuno niya. I smiled to them para naman di nila masabi na attitude ako.

"Ikaw na mag order may pag uusapan lang kami" bulong ko kay Lucas, agad naman siyang pumunta sa counter at doon nag tingin ng makakain namin.

"Sino yun te?" Agad na tanong saakin ni Baste. "Jowa mo?"

I smiled to him " No, He's Lucas my cousin" sabi ko na kina laglag ng panga nila.

"Please don't tell this to anyone" paki usap kopa.

"Bakit naman?" Takang tanong ni Kendie.

"I-It's my privacy " pag dadahilan kopa. Napuno ng katahimikan ang lamesa namin hanggang sa dumating si Lucas.

"4 Sets for set B, coke for drinks and Chocolate cake and ube de leche for dessert" pag uulit nya sa mga binili niya sabay lapag ng pagkain sa harapan namin.

"Someone is getting into mg nerves" sabi niyang seryoso.

"Sino?" Tanong ni Kendie.

"Ayan oh" aniya sabay nguso sa parte ng counter. Kaya namam ay nilingon ko iyon at laking gulat ko ng makita ko si Alfred na masama ang tingin saamin—— o baka saakin lang.

"Ay ano kaba! Si Alfred yan Ex ni Rosee" sagot ni Kendie dahilan para mapa pikit ako sa inis.

"What the hell"rinig kong singhap ni Lucas sa tabi ko. "You said you don't have any heart breaks!" Singhal niya saakin. "But you have!"

"Shut up" inis kong sabi sakaniya.

"You lie to me" dagdag pa niya.

"O come on, yes he's my ex but I don't have any heartbreaks. Hindi naman ako masyadong nasaktan no" sagot ko sakaniya.

"Kahit na" aniya. Napa iling nalang ako dahil sa inaasal niya.

"Pag pasensyahan niyo na ganyan talaga yan" baling ko kila Baste at Kendie na hindi mapinta ang mga muka.

Tinapos namin ang pagkain ng tahimik. Walang nag salita maski isa hanggang sa tumunog na ang bell hudyat na simula na ang afternoon class.

"I have my class, go where ever you want. Bumalik ka nalang dito kapag 4 pm na" sabi ko sakaniya.

"Sure, see you guys" baling niya kila Baste at Kendie.

"Bye" sagot ng dalawa habang nakaway pa. Nag tuluyang mawala sa paningin namin si Lucas ay hinarap ko silang dalawa.

"Sorry for that. Hindi ko alam na nandito yon— I mean alam kong susunod siya saakin pero hindi ngayon" paliwanag ko hanggang sa nginitian nila akong dalawa.

"Baliw, ok lang no hindi tuloy naka sabay saatin si Jed" natatawang sabi ni Kendie na kina iling ko.

"Ay halika na ma li late na tayo" aya ni Baste.

Time passed by. Nag patuloy lang ang klase. Bawat subject ay iba't ibang room kaya naman ay sobrang pagod ang nararamdaman ko lalo na pag nasa matataas na floor ang rooms.

It was already 4 pm. I was waiting to Lucas to arrived when suddenly I saw him, kissing another girl. Not my Cousin.

I hid in someones car just to make sure if it was him. I knee was shaking when my guts is true. I felt a hundred knives was stabbed in my chest. Bakit ganto? Bakit affected parin ako? Bakit nasasaktan parin ako.

"Closed your eyes and think that you saw nothing"

Itutuloy...