Chapter 37

2010 Words

GEORGE Habang naglalakad patungong kusina ay hindi ko mapigilan ang ngumiti. Nakikinita ko na kasi kung paanong hindi nito alam ang gagawin. Ang katulad nito ay walang alam sa gawaing sa bahay. Nagawa nga nitong maghugas pero kawali naman ang inuna. Paano pa kaya ang pagsasaing? Pero dahil gusto ko subukan kung hanggang saan ito tatagal ay pinanindigan ko ang iniutos ko rito. Kailangan nitong gawin ang gusto ko dahil nakasalalay sa pagsasaing nito kung ipagpapatuloy ko pa ang panliligaw nito sa akin. Pagdating sa kusina ay tinuro ko ang rice despenser. Nagtatanong naman ang mata na tumingin ito sa akin. Umikot ang mata ko at pinamaywangan ito. "Magtakal ka ng bigas. Anim na gatang kasi puro kayo lalaki. 'Yong tatlo kong kapatid, malalakas kumain ang mga 'yon. Nabawasan nga ng isa ka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD