“GIUSEPPE?” sambit ko sa pangalan niya nang magbawi siya ng tingin sa ’kin. Mayamaya ay bigla akong napatingin sa likuran niya nang pumasok doon si Hideo. Biglang lumamlam ang mukha ko nang magtagpo ang mga paningin namin. Wala sa sariling napabitaw ako kay Jule at nagmamadali akong tumakbo papunta sa kaniya. “H-hideo.” Nang maramdaman ko ang mga braso niyang pumulupot ng mahigpit sa katawan ko, nang ikulong niya ako sa mga bisig niya, roon lamang nawala ang takot at kaba na nararamdaman ko sumila pa kahapon. God, thank you! He found us. Hideo saved me. He saved us.
“Are you okay baby?” tanong niya sa ’kin at bahagya niya akong inilayo sa kaniya. Saglit niya akong pinakatitigan sa aking mga mata pagkatapos ay sinuyod niya ng tingin ang kabuuan ko. Tila iniinspeksyon niya kung nasaktan ba
