CHAPTER 8

1555 Words
WILLIAM Ilang linggo ko ng sinusubaybayan si Pauleen, hindi siya yung dalaga na sobrang ganda kagaya ng mga nakikilala ko. Pero masasabi ko naman na hindi siya nalalayo sa kanila. Simula ng makilala ko siya, araw-araw na akong pumupunta sa club na pinagtatrabahuhan niya. Mag tatatlong buwan na rin akong naglalagi dito sa Laguna, makita ko lang siya araw-araw. "Liam, where are you?" sigaw sa akin ni lolo pag sagot ko ng tawag niya sa telepono ko. "You said I was going to look for a woman to marry; I'm doing it now, and I think I've found her." I happily told to my grandpa. "Make sure na matinong babae yang ihaharap mo sa akin, hindi kagaya ng mga ikinakama mo na hindi pwedeng ipagmalaki sa ibang tao." muling sabi ni Lolo. "She is Lo, I know kapag nakilala mo siya matutuwa ka sa kanya. She's not rich but she's decent at pwede ko siya ipamalaki kahit kanino." pagmamayabang ko kay lolo Napa background check ko na si Pauleen kay Steve and ayon sa kanya ay maayos ang pamilyang pinanggalingan niya. Mahirap sila pero may matino ang pamilya nila. Hindi siya ang tipo kong babae dahil masyadong manang kung manamit at kumilos pero tingin ko magugustuhan siya ni Lolo kapag siya ang ipinakilala kong asawa ko. "Steve! Steve!" malakas kong tawag sa aking assistant. "Boss, may ipag uutos ka po ba?" "Mamili ka ng groceries na pwede nating dalahin sa bahay nila Pauleen, alam mo naman siguro kung saan siya nakatira?" sabi ko kay steve. "Aba'y oo naman boss, bago ka pa pumunta dito ay nakarating na ako d'yan sa kabilang baranggay para ipag tanong siya. Unang kita ko pa lang sa kanya sa bayan, alam ko ng siya ang sagot sa problema mo." sagot ni Steve. "Kaya ayusin mo yang inuutos ko sayo, pumunta ka na ng bayan at mamili ng grocery na pwede na ding ibigay sa pamilya niya. Kailangan makuha ko ang loob ng magulang niya para pag tinanong ko na siya kung pwede ko siyang pakasalan ay papayag siya." muli kong ani kay Steve. "Noted boss, aalis na ako para makabalik ako kaagad." Tumalikod na sakin si Steve at iniwan niya na ako dito sa sala. Tumayo ako at kinuha ko ang cellphone. I've got a lot of messages coming from the girls who used to be my f**k buddies. "William, can you drop by here in my condo? I'm feeling horny tonight, babe," Thea said in her message that I read. "Babe, where are you? I went to your pad, but you're not there. I miss you, babe. I want you to f*ck me harder when you return," Odeth said in her message. Bigla akong nakaramdam ng pag iinit ng katawan ng mabasa ko ang mga text message nila sa akin, some girls are sending me videos while doing horny things that makes me feel horny too. Napaka-active ko sa s*x; walang araw na hindi ako nakikipagtalik. Lalo na at mga babae ang nalalapit sa akin. I want to f**k them, but having a commitment is not my thing. Ayaw ko sa relationship; yan ang isa sa mga requirements: just lust and no feelings involved. Like they've said, all men are born polygamous, and I think that describes me. Mommy also used to say that a woman would come along and change my perspective. But I totally object; this is who I am, and nothing can change me. I walked to my home office because I had work to do. I had scheduled meetings via Zoom. I sat in my swivel chair and opened my laptop. I finished several Zoom meetings before eleven in the morning. Even though I'm not in my main office, I always ensure that my day is productive and that I don't neglect my work. Bumukas ang pinto ng opisina ko at nakita ko si Steve na ngiting-ngiti na parang nanalo sa lotto. "Anong meron? Bakit parang ang saya-saya mo?" tanong ko sa kanya habang ang atensyon ko ay nasa monitor ng laptop ko. "Guess what, boss? Nakasalubong ko ang soon to be misis mo sa bayan namimili ng mga punla, para daw sa pagtatanim niya. Ngayon ko lang nalaman na farmer din pala siya." namamanghang sabi ni Steve sa akin. Napaisp tuloy ako kung paano niya ginagawa ang bagay na 'yon kung nagtatrabaho siya sa club sa gabi. "Nabili muna ba lahat ng pinabibili ko sayo? May binili ka bang bigas nila?" tanong ko kay Steve. "Boss, ang sabi mo grocery lang, wala ka namang sinabi na pati bigas bumili ako." "Kahit wala akong sinabi dapat bumili ka na rin." giit ko kay Steve. "Boss, kalma unang dalaw mo palang mamaya wag mo namang i-allout baka wala na tayo madala sa susunod." sagot niya sa akin. "Ihanda muna ang wheel chair ko at mamaya aalis na tayo." "Hanggang kailan ka ba magpapanggap na lumpo, napapagod na akong magtulak sayo ang bigat mo pa naman." narinig ko na naman ang reklamo ni Steve sa akin . "Magtutulak ka o mawawalan ka ng trabaho? Mamili ka alin sa dalawa ang gusto mo." "Bakit ba kasi kailangan mong magpanggap na lumpo?" tanong ni Steve. "I've answered you several times already to find out if she can marry me even though I'm disabled, if she can sacrifice herself for me, or maybe she's just after my money; there are many scammers nowadays. You know I'm not into a relationship; if it weren't for Grandpa's wishes, I wouldn't be looking for a woman to marry. I prefer having no commitment, to be free to do whatever I want with the women I desire, without any feelings involved. I like to be free like a bird." I said to Steve. After namin mag lunch ni Steve ay pinahanda ko na sa kanya ang mga groceries na dadalahin namin sa bahay ni Pauleen, hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon niya. Bahala na mamaya, malapit na ang anim na buwan na ibinigay sa akin ni lolo. Kailangan kong may maipakita sa kanyang babae na mapapakasalan, saka ko na lang iisipin ang pakikipaghiwalay kapag nailipat na sa akin ang kumpanya. Pagsapit ng alas dos ng tanghali ay pinahanda ko na ang sasakyan kay Steve, pinasakay ko na din ang wheel chair at saka ako sumakay naman sa harap. Malapit lapit lang naman ang pupuntahan namin dahil kabilang baranggay lang naman ang bahay nila, medyo liblib lang kasi ang lugar pero tahimik at talagang makakapag relax ka dito. Kaya rin dito naisipan naisipan nila lolo na magpatayo ng bahay bakasyunan nila noong buhay pa ang lola ko. "Boss, dito ko na sa labas ipa-park ang sasakyan? Hindi nama ito kakasya sa gate na kahoy nila Pauleen." sabi ni Steve. "Saan ba ang bahay nila?" tanong ko naman. "Ayan na boss, ayang nasa tapat natin." sabi ni Steve. Pinababa ko na ang wheel chair ko sa kanya ta lumingon lingon muna ako kung mayroon bang nakatingin sa akin. Nakita ko naman na wala kaya bumababa na ako sa sasakyan at umupo sa wheelchair ko. Itinulak na ako ni Steve papunta sa gate na kawayan nila Pauleen. "Tao po! Tao po!" malakas ang boses na tawag ni Steve. Nakita naman namin na may batang lumabas sa may pintuan at papalapit sa amin. "Sino po sila? Ano pong kailangan ninyo?" tanong sa amin ng batang lalaki. "Ah, Toy, dito ba nakatira si Pauleen." sabi ni Steve. Agad na tumakbo ang bata pabalik sa loob ng bahay nila at hindi man lang ito sumagot sa tanong ni Steve. Maya-maya ay may lumabas naman na isang ginang na sa tingin ko ay nanay ni Paulene. "Magandang tanghali, mga iho. Nahap niyo ba raw ang anak kong si Pauleen?" magalang naman sa sbi niya sa akin. "Opo, ma'am, nandiyan po ba siya? Ito po kasing boss ko ay gusto pong pumahik ng ligaw." walang preno ang bibig na sabi ni Steve. Pasimple ko siyang tinadyakan sa paa, baka maniwala kung ano pa ang isipin ng ginang na kaharap namin ngayon. "Ay ganoon ho ba, aba'y tumuloy po muna kayo at ang aming dalaga ay wala pa ho. Pero pakiwari ko naman ay pauwi na ho iyon galing sa bukid. Kung hindi niyo naitatanong ay masipag po sobra ang anak namin na yon." Pagmamalaking sabi sa amin ng nanay ni Pauleen. Pinapasok kami sa bahay nila, kahit maliit ito ay nakikita ako naman na malinis ang paligid. "Bryan, sunduin mo nga sa bukid ang ate mo. Sabihin mong pakidali-dali at narito kamo ang manliligaw niya." sabi ni nanay ni Pauleen. Palabas na ang kapatid niya para sunduin si Pauleen ng makita kong bumungad ito sa pinto. Bakas ang pagod sa kanyang mukha at ang dumi sa kanyang damit. Nakita ko rin ang gulat sa kanya ng mapag sino niya kung sino ako. "A-ano pong ginagawa ninyo dito, Mr. Miller" nauutal na tanong niya. "Anak hindi mo naman sinabi sa amin ng Tatay mo na mayroon ka na pa lang manliligaw." nakangiting sabi sa kanya ng Nanay niya. "Ho! S-sino pong sinasabi ninyong manliligaw?" naguguluhang tanong niya sa kanyang ina. Kinuha ko na ang pagkakataon na yon para mag salita. "Pauleen, nandito sana ako para umakyat ng ligaw sayo, kung mamarapatin mo." sabi ko sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya, at parang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko sa kanya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD