Pagbukas pa lang ni Red ng pinto ng penthouse, muntik na siyang mapasigaw at mapamura ng makita ang loob ng living room ng bahay niya na halos hindi na niya makita ang couch niya. Sa daming mga kahon at mga paper bag. As in sandamakmak naka helera ng maayos at patong-patong.
Hanggang sa table ng kusina meron pati sa hallway mga box ng sapatos, may mga paper bag na may tatak ng mall na para bang nagkaroon ng mini pop-up store sa sala niya. May bubble wrap pa sa sahig. May resibo nakakalat lang sa center table. May delivery slip. May karton na may label na FRAGILE na parang siya ang tunay na fragile sa puntong ‘yon dahil ayaw niya talaga sa lahat yung masikip at magulong bahay.
“Puch—” napahinto siya. Huminga nang malalim.
“Luna ano tong mga binili mo.” sigaw ni Red dahil sigurado siya
