Sakto pa lang na nakakaupo si Luna sa economy seat malawak na ang ngiti niya, may konting victory music na tumutugtog sa ulo niya. Hindi man bongga ang legroom niya, hindi man amoy eucalyptus ang towel niya, hindi man may libreng champagne sa aisle nila pero at least hindi niya katabi ni Red sa loob ng apat na oras. Dahil na titiyak niya sa loob ng 4 na oras na yun kung katabi niya si Red tiyak na ang biglaang titig, biglaang hawak sa kamay, biglaang “Luna…” na may meaning at biglaang malisya
At higit sa lahat—apat na oras na may personal space siya na tatahimik sandali ang mundo niya at makakapag-isip siya ng tama. Dahil after the big revalation ni Red hindi na nag fu-function ng maayos ang isip niya. Na upo na siya ng maayos at inayos na din niya ang seatbelt bago isinandal ang ulo sa h
