SUGAL NA PAG IBIG

KABANATA 4

RHIAN POV

"Ang landi mo, Irish! Nakakahiya na naging ahas ang anak ng CEO!"

"Mas nakakahiya ka, Miss Attention seeker! Sad to say, nasa akin rin ang huling tawa. Wawa ka naman, nawalan ka na ng jowa tapos nawalan ka pa ng work. Tapos wala ka na ring parents. Pupulitin ka na sa kalsada. Kaya kung ako sayo, just end your life because it's all over for you. Mag isa ka na lang sa buhay mo and it will be more miserable kasi wala ka nang kaagapay."

"Wala man akong kinagisnang mga magulang pero masasabi ko na lumaki ako sa tama. Mayroon akong kagandahang asal at higit sa lahat, I am not insecured like you. Imagine that, you have a loving father at na sayo na ang lahat but what happened? You still feel that way, never feel so satisfied in life. But I am nothing like you so kung gusto mong agawin ang lahat sa akin, fine! I am not going to stop you. However, sisirain ko na lang ang mukha mo para mas lalo kang ma insecure sa akin."

Nag sabunutan kaming dalawa ni Irish at ang tindi ng pag aaway namin sa loob. Mas dehado ito sa akin, gigil kong hinihila ang buhok nito at sinasampal sampal ko ito ng malala. Namumula na ang mga pisngi nito sa lakas ng pag sampal ko pero wala na akong pakialam. Ang sarap pala sa pakiramdam na nilalabas ko ang tinatago tago kong galit sa babaeng ito.

Ilang minuto ang nakalipas, napakaraming mga taong umawat sa amin hanggang sa dumating sa loob si tito Edward.

"What is going on! Bakit kayo nag aaway mag pinsan?" tanong nitong pasigaw, pumagitna s'ya sa aming dalawa ni Irish na parehas na hawak ng mga guards.

Nainis ako kasi umiyak sa harapan namin si Irish. Ito pa naman ang madalas nitong ginagawa kapag nag mamakaawa ito sa kanyang ama.

"Dad listen... she told me that she is going to kill me once na matanggal s'ya sa work. And she even said na balak n'ya akong i sabotage sa event!"

"No tito! That is not true po!" mariing sabi ko, "She is just lying through her teeth. Promise, I will not do something like that. Nandito po ako ngayon sa office para makiusap na bigyan n'yo ako ng second chance. Please, marami pa po akong mga bills na dapat bayaran. Kaylangan kong mag work. Wala akong naipon."

Nananalig akong papanigan ako ni tito. I know he knows na malaki rin ang contribution ko sa company na ito. He is not going to let go of me without a thorough decision making.

He pointed his finger on me and frowned, "You! Rhian, isa ka sa mga magagaling na empleyado ko. But remember, just like any other people, madali ka lang palitan. I don't need you in my company anymore. Pamangkin kita pero mas matimbang sa akin ang anak ko. If she does not want to work with you anymore, then that's what I am going to do. Malaki ang binigay kong pera sayo through Jona kasama ito ng backpay mo. For sure sapat na ito for a few weeks or months na wala kang trabaho. So you might as well leave this building or else ipapakaladkad kita sa guards."

The way he spoke to me, ibang iba na ang boses ni tito. Punong puno na ito ng galit, kasalanan itong lahat Irish. Natitiyak ko na marami itong sinabing kasinungaling sa kanyang daddy in order to ruin my reputation.

"Haven't you heard what my dad said? Ang CEO na mismo ang nag sabi sayo to get out of this place. You b***h, sobrang salot na ka sa company namin so you should leave now at wag mo nang tangkain na pumunta rito dahil naka marka na ang pag mumukha mo sa mga guards. We no longer need you, pinalitan ka na nga namin and yet you dare to stand here. Bingi ka ba ha? Or would you like me to drag you out of here? I'll make sure na kakalbuhin ko talaga ang buhok mong gaga ka!"

Natahimik ang buong paligid at nakikita ko ang pang mamata sa akin ilang lahat. Nanliliit ako sa sarili ko at bago pa ako mag drama na parang nasa isang tele novela ay umalis na ako kaagad rito. Sapat na ang pamamahiya at mga masasakit na salitang nabitawan sa akin. Sa sobrang inis ko, hinde muna ako umuwi sa condo unit ko. Dito muna ako tumambay sa isang bar sa Makati city. Lumalaklak mag isa habang nababaliw sa katitig sa mga pictures naming dalawa ni Jacob.

Parang kailan lang ay ang saya saya pa naming dalawa. Parehas pa kaming naka ngite at walang iniintinding mga problema. Sa mga pictures na ito, kahit na sino ay mag sasabing nag mamahalan kaming dalawa ng boyfriend ko. Ang mga ngitian namin, ang mga kiss namin sa isa't isa at ang mga pagho holding hands at ang pag titig namin.

I can't believe na mabilis tinapon ni Jacob ang relasyon namin para lang sa pinsan kong pinili itong maka one night stand. Kung l*bog ang umiral sa kanya, sabagay, ano ang laban ng pagmamahalan naming dalawa? Baka nga mayroon pang perang involve rito. Isang sabi lang ni Irish, talagang kaya nitong puntahan ang kahit na anong lugar sa mundo. Sa yaman ba naman ni Uncle, barya lang ang gagastusin nito para sa kaligayan ng kanyang anak.

Guhong guho ang mundo ko. Para bang ayaw ko nang mabuhay pa, ang bigat bigat sa dibdib ko ng mga nangyari sa loob ng maikling panahon. At first, I thought I was already a strong person after my parents went missing. Na sa murang edad ay nasabak ako kaagad sa dami ng mga pagsubok ko sa buhay. But damn! This f*****g break up cuts my heart into tiny bits!

Never akong uminom sa buong buhay ko. Even wine, ayaw ko talagang tikman. But this time, ito lang ang aagapay sa akin sa oras ng pangangailangan ko. Lumalim na ng lumalim ang gabi at dumami na rin ang tao sa bar. It was really a good thing na nandito ako sa dulong upuan. Nobody is going to notice me here.