“Good morning, Ma’am Samirah.” masiglang bati sa akin ni Jessi nang pumasok ako ng kusina. Pagbangon ko ay wala na si Nigel sa kama. Malamang ay maaga siyang pumasok dahil siya ang pumalit sa mga klase ni Mr. Barrete. Originally kasi ay hapon ang schedule niya, but isn’t too early? 6:00 a.m pa lang, e 8:00 pa naman ang start ng lahat ng klase.
“Good morning, Jessi.” bati ko bago maupo sa dining. Agad niya akong pinaghainan ng almusal kaya naman naalala ko si manang sa kanya. Matamis akong napangiti at sinundan siya ng tingin. “How’s manang?”
“Okay naman na po si nanay, medyo bumalik na po ‘yong lakas niya pero sabi ng doctor ay mas mainam na ‘wag na siya masyadong gumawa ng mabibigat na gawaing bahay dahil matanda na siya.”
“I see, pag-uwi mo mamaya pakisabi kay manang na bibisitahin ko
