เป็นไงล่ะครับโดนตบไปสี่ทีเงียบกริบเลยครับใครบอกว่าคนยอมต้องยอมตลอด ผมรักมากก็จริงเเต่ไม่ใช่หมูใช่หมาที่จะมาพูดจาไม่ดีใส่ เเละที่ตบก็เพราะเรียกสติจริงๆผมรู้ว่าพี่คาร์ลเป็นคนปากจัดครับพูดไม่คิดอารมณ์ก็ร้อนถามหน่อยถ้าไม่ใช่ผมจะมีคนทนได้ไหม
ผมมองหน้าคนตัวสูงก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆไอ้รู้สึกผิดมันก็รู้สึกเเหละรอยนิ้วเเดงเต็มหน้าขนาดนั้นเเต่ครั้งนี้ผมจะไม่ใจอ่อนไม่ยอมเเล้วจริงๆด้วย
“ยังไงพี่ก็ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้น้องเอินเข้าใจผิด” เพื่อนพี่คาร์ลพูดขึ้นมา
“ไม่ต้องขอโทษเอินหรอกครับเอินมากกว่าที่ต้องขอโทษ ขอโทษด้วยนะครับเอินไม่ได้ตั้งใจคิดแบบนั้นจริงๆ” ผมยกมือขึ้นไหว้พร้อมกับพูดขอโทษ
“ไม่เป็นไรค่ะๆ พี่เข้าใจเป็นพี่ก็คิดเเบบเอินนี่เเหละ เเต่ก็ดีนะพี่ได้มาเห็นอะไรเเบบนี้ด้วย หาดูยากนะเนี่ยที่ไคท์จะโดนอะไรเเบบนี้” พอโดนเพื่อนเเซ็วหน่อยก็หน้าตึงทันที
“หยุดพูดสักที”
“พี่คาร์ลนั่นเเหละที่หยุดพูด
