CHAPTER 43
Flor
Lumipas ang ilang araw mula nang bumalik kami galing Las Palmas. Tahimik ang bahay, pero hindi mapakali ang isip ko. Parang may malamig na hanging palaging dumadaan sa pagitan namin ni Norwin, athindi ko alam kung ako lang ang nakakaramdam o talagang may nagbago na.
Tuwing umaga, sabay pa rin kaming nag-aalmusal. Siya, abala sa cellphone habang nagkakape; ako naman, abala sa paglagay ng itlog at tinapay sa plato niya.
“Good morning,” lagi kong bati, mahinahon.
“Morning,” sagot niya, hindi man lang tumitingin.
Tuloy ang scroll ng daliri niya sa screen ng kaniyang cellphone, at minsan, may mga ngiti siyang bigla na lang lumalabas habang nakayuko.
Napapahinto ako paminsan-minsan. Sino ang kausap niya? Bakit parang mas madalas na ngayon?
Pero sa halip na magtanong, ngum
