PAPASIKAT pa lang ang araw nang umagang iyon ay nangapit-bahay na ako. Pinagbuksan ako ni Ninang Martinna na abala na sa paghahanda ng agahan.
“Manghihiram po ako ng rubber shoes kay Andres, `Nang,” sabi ko pagkatapos ko siyang batiin ng magandang umaga.
Tumango si Ninang Martinna. “Akyatin mo na at baka gising na iyon.” Hindi na bago sa kanya ang mga ganoong bagay. Madalas talaga kaming maghiraman ni Andres ng rubber shoes. We loved collecting limited edition rubber shoes. Dahil may kamahalan ang mga ganoon, hindi kami bumibili ng magkaparehong disenyo upang makapaghiraman kami.
“Okay po.” Naglakad ako paatras patungo sa hagdan. Hindi na iyon pinansin ni Ninang. Hindi rin niya napansin na hindi ako komportable. Bukod sa ayaw kong nagsisinungaling sa kanya, talagang nasasaktan na ang li
