Mirkan, polis merkezinin içine doğru adım attığında kafasında Miranda’nın karmaşasını bir kenara bırakmaya çalıştı. Şimdi tek düşündüğü şey, en yakın arkadaşı Civan’ın durumuydu ve ona bunu yapanın kim olduğunu öğrenmekti. Gece ise sessiz bir şekilde Mirkan’ın yanında yürüyordu, onun gergin hâlinden endişe duyuyordu. İkisi de masanın arkasındaki polis memuruna doğru ilerlediler.
Polis memuru, onları görünce ayağa kalktı ve eliyle oturmalarını işaret etti. “Buyurun, Mirkan Bey. Gelişmeler var gibi. Lütfen oturun, konuşalım,” dedi.
Mirkan kaşlarını çattı, yüzünde hem merak hem de endişe vardı. Gece de yanında otururken kollarını kavuşturdu, ama kalbi aniden hızla çarpmaya başlamıştı. İçinde garip bir huzursuzluk vardı.
Polis memuru, masasının çekmecesinden bir dosya çıkarıp birkaç fotoğra
