Chapter 14 The Heart’s Longingness

2364 Words
Kishree’s POV Nakatitig lang siya sa akin na nanlilisik ang mga mata. Pagkatapos ay biglang mabilis na lumapit sa akin at mahigpit na hinawakan ang buhok ko. “Tingnan mo akong mabuti, Kishree. Tumingin kang maigi sa mga mata ko. Hindi mo ba talaga natatandaan kung sino ako?” hinawakan ko ang kamay niyang nakahawak sa buhok ko at pilit iyong inaalis dahil nasasaktan ako. “Ano ba, Vinz! Bitawan mo ako, nasasaktan ako!” sigaw ko habang sinusubukan kong kumawala sa kaniya. “Sabihin mo sa akin, Kishree. Hindi mo ba talaga nakikilala ang pagmumukhang ito, ha?” bulyaw niya pa at lalo pang humigpit ang pagkakasabunot niya sa buhok ko kaya gusto kung kumawala. Masakit na ang anit ko. “Bitiwan mo ako, sabi, eh! Ano ba!” sinubukan ko na siyang itulak sa dibdib niya ngunit lalo lang nanlisik ang mga mata niya. Hinila niya ako sa pamamagitan ng buhok ko at ibinagsak sa kama. Pagkatapos ay marahas niyang sinira ang damit ko at walang itira ni isa man. “Vinz, ano bang nangyayari sa sa iyo?” Niyakap ko ang sarili para matakpan ang kahubaran ko. Mabilis lang din siyang nakapaghubad sa harap ko. Hindi siya sumagot nang sumampa na rin sa kama. Hinila niya ako at sapilitang inihiga sa kama saka siya pumatong sa akin. “I will make you remember me,” he uttered and crashed his lips to mine in an intense manner. Gusto kong lumaban at tanggihan ang gusto niyang mangyari kaya lang ay natatakot ako na baka saktan na naman niya ako. Mukha pa naman siyang galit na galit. Nanahimik na lang ako at hinayaan siya sa kaniyang ginagawa. Kahit lumaban man ako ay siya pa rin naman ang masusunod dahil mas malakas siya kaysa sa akin. Ngunit mahinang singhap ang kumawala sa bibig ko nang mapaglaro niyang dilaan ang mga n*****s ko at nanigas ang mga iyon. Patuloy niyang ginawa iyon kaya napakapit ako sa bedsheet. Bagama’t pinipigilan ko ang aking katawan ngunit ramdam ko naman ang kusa nitong pagtugon. “Ahh…” malakas akong umungol nang isubo na niya ang naninigas kong u***g at banayad na sumipsip doon. Walang anumang karahasan kung hindi mapanghibo at nang-aakit. Lumipat siya sa kabila kong dibdib at ganoon din ang ginawa niya. Natatakot ako dahil mismong p********e ko ay damang-dama ang ginagawa niya sa mga dibdib ko. At lalo lang akong napaungol nang dumako ang kamay niya sa ibabaw ng p********e ko at mabining humaplos doon. “You’re wet, baby,” bulong niya saka nilaro ng daliri niya ang klitoris ko. Lalong lumalim ang paghinga ko at mariin na akong nakapikit ngayon. “Ohh… Vinz…” hindi ko sinasadyang maiungol ang pangalan niya nang ipasok niya ang isang daliri sa p********e ko habang patuloy niya akong hinahalikan sa aking mga labi. And to my disappointment, I kissed him back. A familiar and weird feelings were slaving my heart now. Ano ba’ng mayroon sa halik niyang iyon at tila may kakaibang damdaming binubuhay sa akin? Napadilat ako nang pumuwesto na siya sa gitna ko at ngumisi sa akin. “Naalala mo ba kung ilang beses akong nagtimpi para hindi ko ito gawin sa iyo noon?” nakangising tanong niya at pabiglang ibinaon ang malaki niyang p*********i sa akin. Isang mahabang halinghing ang pinakawalan ko kasabay ng daing. It was painful, and yet, pleasurable at the same time. “Do you remember?!” galit na niyang tanong at malakas nang bumabayo. Napapangiwi ako dahil nasasaktan ako ngunit kasabay din niyon ang mga mumunting kiliti na nagpapaawang sa mga labi ko. “Ahh… Vinz… slow down, please,” daing ko pero lalo pa siyang bumilis sa paglalabas-masok. Kinuha niya ang dalawang kamay ko at inilagay sa ulunan saka bumayo ng mas matatalim at mabibilis. “f**k! Ang sarap-sarap mo talaga, Ree ree!” malakas niyang ungol. Ngunit lahat ng init at sensasyong nararamdaman ko ay parang nawala sa hangin at tila ba ay nabuhusan ng pagkalamig-lamig na tubig nang marinig ko ang itinawag niya sa akin. Napadilat ako at pilit siyang tinitingnan ngunit yakap-yakap niya ako habang mala-piston ng makina sa bilis nitong umuulos. “Ah, s**t!” mabangis niya ulit na ungol at mas sumagad pa sa loob ko kaya nasasaktan na naman ako. Ang hirap i-accommodate ang laki ng alaga niya pero gulong-gulo pa rin ako sa itinawag niya sa akin kanina. “V-Vinz, stop!” sinubukan ko siyang pahintuin ngunit ayaw niya. “No! I want to come hard, Ree ree. I will blow your mind with this!” At lalo pa siyang sumagad sa akin kaya napasigaw ako. Hindi ko inaasahang sasabog ang init sa loob ko dahil sa ginawa niyang iyon. Umawang ang mga labi ko. How did that happen? How could he make me come just like that? “Ahh… damn. f**k! Oh f**k!” he continuously groaned as he pounded my core faster and deeper. Ilang mga bayo pa at tuluyan na siyang nilabasan. Napahiyaw naman ako dahil kinagat niya ang balikat ko habang inaabot niya ang kasukdulan. It was penetratingly painful that I cried. Pareho kaming pawisan at humihingal nang bahagya siyang mag-angat ng mukha at tingnan ako. “Bakit mo ba ako laging sinasaktan?” humihikbing tanong ko. Bakit niya ako kailangang kagatin ng gano’n? Hindi ba niya alam na nasasaktan ako, o talagang sinasadya niya lang? “Wala pa iyan sa sakit na ipinaranas mo sa akin!” galit niyang tugon at muling inangkin ang mga labi ko sa masakit na paraan. Sinampal ko siya ng malakas dahil para siyang nawawala sa sarili. “Nababaliw ka na, Vinzon. Pakawalan mo na ako. Hindi na ako papayag na tratuhin mo pa ako ng ganito. It’s either you let me go or just kill me,” asik ko. Patuloy lang sa pagbalong ang mga luha ko. “Look at me, Ree ree. Look at me and tell me who I am!” Tinawag na naman niya ako sa pangalang iyon. Akala ko kanina ay nadulas lang ang dila niya, ngunit ngayon ay inulit pa niya. “Saan mo nakuha ang pangalang iyan? May, kaugnayan ka ba kay Jemson? Alam mo ba kung nasaan siya?” hindi ko na napigilang itanong at itinutulak ko siya para umalis sa ibabaw ko. “Paano kung sagutin kita ng ‘oo’? Paano kung sabihin ko sa iyong alam ko kung nasaan siya, ano’ng gagawin mo?” Nanlaki agad ang mga mata ko. Ilang beses pa akong kumurap at hindi makapaniwalang tumitig sa kaniya. “Umalis ka muna sa ibabaw ko at magbibihis ako,” pinaaalis ko siya sa ibabaw ko pero hindi man lang tuminag. “No! I enjoy being inside you like.” Umulos pa siya at nagulat ako na bigla na naman siyang nabuhay sa loob ko. “Vinz, ano ba. Pagod na ako, umalis ka na riyan!” inis ko nang utos sa kaniya. Ngunit hindi niya ako pinansin. “I thought you want to talk about Jemson?” seryosong tanong niya. Sinalubong ko na ang mga mata niya at galit siyang tiningnan. “Kung nasaan man siya ngayon, wala na akong pakiaalam sa kaniya. Wala siyang kuwenta dahil bigla na lang niya akong iniwan. Pinaibig niya ako saka niya ako iniwan nang wala man lang kahit na isang salita!” sigaw ko na sa kaniya habang nagpipilit nang makaalis sa ilalim niya. Kumunot naman ang noo niya pagkatapos ay mas tumindi ang galit sa mukha niya. Ano na naman bang problema ng lalaking ito? May anger management issue yata talaga itong si Vinz. “Iniwan ka niya? How dare you even say that!” sigaw niya. Namilog ang mga mata ko nang lalo siyang tumigas sa loob ko. “Vinz, please stop. Or do it slowly,” pakiusap kong muli. Ngunit lalo lang siyang naging mabangis sa ibabaw ko. “You hurt me so much! You hurt me like hell kaya ipaparamdam ko sa iyo at sa mga kaibigan mo ang lahat. Tikman ni’yo ang paghihiganti ko!” madilim ang mukhang saad niya at dire-diretsong bumayo nang bumayo. Marahas, mabilis at madiin. Kahit malakas na ang pag-iyak ko at pagsusumamo na huminto na siya o bagalan man lang sana niya ang ginagawa ngunit nagbingi-bingihan siya. Damang-dama ko ang matinding kirot sa loob ng p********e ko na tila ba may sugat na ito at lubhang mahapdi. Dahil sa di-matingkalang dahas nang ginagawa niyang pag-angkin sa akin ay muli akong nawalan ng malay nang abutin na niya ang kasukdulang ninanais niya. Ngunit bago nagdilim ang lahat sa akin ay narinig ko ang mga huling sinabi niya. “Minahal kita, Ree ree. Minahal kita ng higit pa sa buhay ko. Handa kong ibigay ang lahat sa iyo pero niloko at sinaktan mo lang ako!” Nang muli akong magising ay hubo’t hubad pa rin ako. Nasa ibabaw pa rin ako ng kama sa loob ng sikretong kuwarto na ito. “Sampung taon. Sampung taon na ang nakalilipas pero naririto pa rin ang sakit. Parang kahapon lang nangyari ang lahat at parang gusto ko kayong patayin lahat sa pagpapahirap na ginawa ni’yo sa akin.” Napalingon ako sa dako kung saan nagmula ang boses. Hindi na rin ako nag-abalang takpan ang hubad kong katawan at hinarap siya. Natigilan siya at bumaba ang tingin sa katawan ko. “Puwede ba, Vinz. Wala akong balak makipaglaro ng hula-hulaan sa iyo. Diretsahin mo na kung ano ang gusto mong sabihin. Bakit alam mo ang endearment na Ree ree? At ano ang sinasabi mong kasalanan namin sa iyo?” masama ang loob na tanong ko. Hanggang ngayon ay kumikirot ang dibdib ko sa uri nang pag-angkin na ginagawa niya sa akin. Sukdulang nawalan pa talaga ako ng malay para lang ma-satisfy niya ang sarili niya. “Maybe I could understand why you can no longer remember me. Malaki na ang nagbago sa akin. Ngunit gayunpaman ay hindi ko pa rin malilimutan ang masalimuot na gabing iyon. Ang gabing ipinaramdam mo sa akin kung gaano ako kababa ta kawalang kwenta sa harap ng mga kaibigan mo. I could forgive the physical pain you inflicted on me, but I will never forgive the betrayal!” sa huli ay naging pabulyaw na naman ang pananalita niya. Kay lalo lang akong nalito sa ipinakikita niyang ugali. “Ano bang pinagsasasabi mo? Magkakilala ba tayo dati? May nagawa ba ako kaya mo ako pinapahirapan?” tulirong tanong ko na sa kaniya. Pero tinawanan niya lang ako. Hindi siya nakasagot dahil biglang tumunog ang kaniyang cellphone. Ngumisi siya sa akin habang pinakikinggan ang sinasabi ng kausap niya. “Alright. We will be there now,” sagot lang niya. Hindi niya inalis ang pagkakatitig sa akin. “Let’s go! I think it’s highly enough time to show you my real wrath!” utos niya sa akin. Hinila niya ako palabas ng silid at dinala sa banyo. “Teka, kaya ko ang sarili ko! Lumabas ka na rito!” sigaw ko sa kaniya. “Alam mo naman kung ano ang nangyayari kapag ginagalit mo ako, ‘di ba? Let me do this. I enjoy touching every part of your body,” bulong niya saka dinilaan ang batok ko. Napasinghap ako at nagtayuan agad ang mga balahibo ko. Wala akong nagawa kung hindi pagbigyan ang gusto niya. Sabay kaming naligo at kulang na lang ay muli na naman niya akong angkinin bago kami matapos sa paliligo. Ngunit talagang masakit ang kaselanan ko kaya hindi ko na kakayanin kung sakali. “Vinz, saan ba tayo pupunta? Nagugutom na ako. Hindi ba puwedeng kumain muna tayo?” tanong ko habang nasa biyahe na kami. Saglit niya akong nilingon at saka bumuntong-hininga. Aba, labag pa yata sa loob niyang pakainin ako. Pagkatapos ng ginawa niya? Past lunch time na kaya natural lang na gutom na ako kasi hindi pa ako nag-almusal at nagtanghalian. At sinaid pa niya ang halos lahat ng lakas sa katawan ko sa mga pinaggagawa niya sa akin. “Huminto kami sa isang grilled restaurant. Grilled pork at seafoods ang inorder niya. Nagdagdag din siya ng side vegetables at pasta. Lalo ko lang naramdaman ang gutom ko habang hinihintay na ma-deliver ang pagkain. Pero naaasiwa ako sa uri ng mga titig na ipinupukol niya sa akin. “Alam mo ba talaga kung nasaan si Jemson?” bigla ay mahinang tanong ko. Dumilim na naman ang mukha niya at mas tumiim ang titig sa akin. “Yes! Why? Do you miss him?” sarkastiskong tanong niya. May gumuhit na hapdi sa puso ko. “He’s the only man I loved. Pero iniwan niya lang ako ng basta at wal–” “That’s bullshit, Kishree! Huwag kang magkunwari na hindi mo alam ang dahilan kung bakit bigla siyang nawala! Alam mo ang lahat ng mga nangyari kaya huwag kang magpanggap na inosente!” bulyaw na naman niya sa akin. Mabuti na lamang at nasa loob kami ng VIP cubicle kaya walang makaririnig sa lakas ng boses niya. “Bakit ka ba naninigaw? Saka ano bang alam mo? Wala kang alam tungkol sa aming dalawa!” ganting sigaw ko na rin sa kaniya. Pero hindi siya nakasagot dahil bumukas na ang pintuan at pumasok ang dalawang crew na may dala ng mga orders namin. Pagkalabas nila ay agad siyang nagsalita. “Hindi mo siya totoong minahal! Sinaktan mo lang siya at pinaglaruan kasama ng mga demonyo mong mga kaibigan!” Gigil niyang pahayag. Kumurap-kurap ako sa sinabi niya at awang ang mga labing tumitig sa kaniya. Ngunit kasabay din niyon ang biglang pagtunog ng tiyan ko dahil sa gutom. “Please. Kumain na lang muna tayo. Mamaya mo na ako awayin dahil talagang gutom na ako,” pabalewalang tugon ko at nag-umpisa na akong sumandok ng pagkain. Nagpupuyos pa rin sa galit ang mukha niya pero hindi na siya nagsalita pa. Hinayaan na lang nito akong kumain. Kahit gutom na gutom na ako ay naging maingat pa rin ako. Ayaw kong isipin niya na mukha akong patay-gutom. _____________________ Hindi ko alam kung matatawa o maiiyak ako sa dalawang ito. Iyong galit sila pero love pa rin nila ang isa't isa. Potek hahaaha Bigla kong naalala yung kantang Love and Hate Collide hahaha. Kayo guys, ano'ng kanta ang bagay sa dalawang ito?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD