Vücudumdaki tarifsiz acı kendini belli ederken büyük bir güçlükle araladım gözlerimi. Beyaz hastane odasıyla karşılaşmak, hastanelerden nefret de etsem bana iyi gelmişti. Ölmüş de olabilirdim öyle değil mi? Gözlerimi sağa sola çevirdiğimde odada yalnızdım.
Yağız'ın gözyaşları geldi gözümün önüne, benim içim miydi o gözyaşları yoksa bebeği için miydi?
Ona koca bir yalan söylemiştim. Ben hamile falan değildim ki!
Basit bir soğuk algınlığıydı. İlk birleşmede kadının hamile kalma olasılığı zaten çok düşüktür. Beni sabahına terk eden bir adamdan çocuk sahibi olmak istemeyecek kadar aklı başında birisi olduğum için sabah, ertesi gün hapı almıştım.
Hamile olduğumu söylediğimde sevineceğini düşünmemiştim. Bağırıp çağırır hatta kürtaj için para teklif eder sanmıştım.
Bunu istemiştim, içimdeki
