Noyan'ın delici bakışlarından kaçayım derken, boş fincanları toplayıp mutfağa geçtim. Yüzümde kapanmayacak bir gülümseme vardı, hatta sırıtarak boş boş dolap kapağına bakıyordum.
Kurtuluyorum sonunda. Bu evden de, ondan da kurtuluyorum!
Adım sesi duyduğumda omzumun üzerinden geriye baktım, Noyan'ı görünce tamamen arkamı döndüm. Soğuk fakat etkileyici bakışlarıyla usulca bana yaklaşırken, düşmemek için kalçamı tezgâha yasladım. Tam önümde durdu ve göz hizama gelmek için eğilip, ellerini iki yanımdan tezgâha yaslayarak beni kıskacına aldığında, nefesimi tuttum ancak kalbim resmen boğazıma kadar tırmanmıştı.
Sussana! Bizi duyacak!
O güzel çekik gözleri yüzümde bir tur dolandı ve tekrar gözlerime odaklandı. "İtiraf et hadi," dedi, "beni bekledin, değil mi?"
Başımı aşağı yukarı sallarken,
