Parang dumidilim ang paningin ko. Pakiramdam ko ay matutumba ako sa kinakatayuan ko ngayon.
What Lola said stoped me from breathing for a seconds. Hindi agad ako naka react dahil sa gulat.
My father, really? This man standing infront of us is my father? Nakakagulat. Anong ginagawa niya rito? At bakit ngayon lang siya nagkaroon ng lakas ng loob na puntahan kami ni Mama makalipas ang ilang taon? Bakit hindi noong mga panahong kailangan ko siya?
Ang kapal ng mukha niyang magpakita sa amin matapos niyang iwan ang mama ko. Ni hindi ko alam ang pangalan at mukha ng sarili kong tatay. Hindi iyon sinabi sa akin ni mama at lola kaya hinayaan ko na lang. I know that my mother want to forget my father so I let her. Hindi ko na rin gustong makita at malaman pa ang kahit ano tungkol sa ama ko dahil
