WALANG TIGIL SA pagtulo ang luha ko habang tahimik akong humihikbi. Nakatingin lamang ako sa labas ng bintana ng kotse at doon ko binubuhos ang sama ng tingin ko na para sana kay Jam.
Tumutulo ang luha ko sa pisngi hanggang sa leeg ko at wala akong pakialam kung sira na ang makeup ko. Pinagdikit ko ang mga paa ko na walang suot-suot na sapatos dahil nabitiwan ko ito nang mahabol ako ni Jam sa bar kagabi.
“Stop crying, Hera,” utos niya at papahiran sana niya ang luha ko gamit ang panyo niya nang hawiin ko ang kamay niya.
“Pati ba naman sa pag-iyak ko kokontrolin mo?!” inis kong sabi sa kanya at tumingin lang ako saglit bago ako muling bumaling sa bintana.
“Inuubos mo lang ang lakas mo sa kakaiyak mo. Hindi ko naman gagalawin ang mga kapatid mo basta sumunod ka lang,” mariin niyang sab
