“เข้ามาทำไมคะ” ผมเข้าไปหาเอยที่ห้องนอน
วันนี้เธอนอนห้องของผมเพราะเวลาที่เธอมาที่นี่กับผมก็มักจะนอนกับผมในห้องนี้เสมอ
“เข้ามากล่อมเอยไงครับ” อันนี้ตั้งใจจะเข้ามากล่อมจริงนะครับ ก็ผมกล่อมเอยนอนเกือบทุกคืนอ่ะ ถ้าไม่ได้กล่อมกลัวเอยนอนไม่หลับ
“เอยโตแล้วไม่ต้องกล่อมก็นอนเองได้ค่ะ” เอยตอบกลับมา แต่ผมไม่เชื่อหรอก
“นอนเองได้จริงเหรอ ทุกครั้งที่หลับก็มีพี่คอยกล่อมตลอดไม่ใช่เหรอครับ” ผมบอกเอยไปด้วยสายตาแพรวพราว ถ้าเอยติดกับก็ดีครับ จะได้ทำรักเมีย
“อย่ามาทะลึ่งหน่อยเลย ตัวเองมีหน้าที่ต้องทำไม่ใช่หรือไง” เอยว่าให้ผม แสดงว่าคิดเหมือนกันนะไม่งั้นคงไม่ว่าผมทะลึ่งหรอก
“เอยนั่นแหละทะลึ่ง พี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย คิดลึกนะเรา” ผมแกล้งแหย่เอยให้เธอจนมุม
“คิดลึกอะไร ก็เห็นสายตาพี่เอยก็รู้แล้วว่าพี่คิดอะไรอยู่” แก้ตัว แต่ถึงจะแก้ตัวแต่เมียผมก็พูดถูกนั่นแหละครับ ผมคงเก็บอาการไม่อยู่จริงๆ นั่นแหละ
“รู้แบบนี
