อาทิตย์
หลังจากผมคุยเรื่องบ้านกับเอยไปเราก็หาทางออกกันไม่ได้ มันก็จริงของเอยที่อยู่ๆ จะเดินไปบอกว่าขอเงินค่าบ้านคืนมันก็ดูแปลกๆ หรือจะบอกว่ามองเห็นผมก็คงไม่มีใครเชื่อ
แต่เรื่องนี้ผมจริงจังจริงๆ นะ ผมคิดว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นห่วงอีกอย่างของผมก็ได้ ยังไงผมก็ต้องทำให้สำเร็จเพื่อให้บ้านหลังนี้เป็นของเอย
“ตาครับ” ผมยืนเรียกตาเจ้าที่อยู่ที่หน้าบ้านของท่าน เพราะหลังจากที่คุยกับเอยเมื่อคืนเราก็หาวิธีไม่ได้ เอยเลยแนะนำให้ผมมาปรึกษาท่าน
“มีอะไรรึ มาเรียกข้าแต่เช้า” ตาท่านออกมาแล้วถามผม
“คือผมมีเรื่องอยากปรึกษาน่ะครับ” ผมบอกความประสงค์ไป
“เรื่องบ้านหลังนี้น่ะเหรอ” ตาถามผม แต่เดี๋ยวนะ
“ตารู้ได้ยังไงครับ” ผมยังไม่ได้บอกท่านเลยนะ
“เรื่องที่เกิดขึ้นในรั้วบ้านนี้ข้ารู้หมดแหละ อย่าลืมสิว่าที่นี่ใครคุม” ตาบอกผมให้หายสงสัย
“ครับ เรื่องนี้แหละ ผมไม่รู้จะทำยังไงให้สามารถบอกกับแม่ผมได้ ผมเลยอยากลองมาถา
