หนึ่งปีต่อมา...
ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับไอ้ภพเหมือนเดิม ที่บอกว่าเหมือนเดิมนี่ไม่ใช่อะไรหรอก แต่หนึ่งปีที่ผ่านมาผมมาที่นี่เกือบทุกคืนเลย หลังจากวันนั้นจนถึงวันนี้ผมก็ไม่เคยเจอเอยอีกเลย ไม่ว่าจะพยายามตามหาหรือติดต่อยังไงก็ไม่เจอ มันทำให้ทางออกเดียวที่ผมมีคือเหล้า ไม่งั้นแต่ละวันผมคงไม่ได้นอน
หลังจากที่แม่รู้เรื่องของผมน่าจะจากเอยแหละท่านก็โทรมาด่าผมทุกวันเกือบห้าเดือนได้มั้ง สองเดือนแรกโทรมาด่าเรื่องที่ผมทำผิดต่อเอย แต่สามเดือนให้หลังโทรมาด่าเรื่องที่ผมกินเหล้าเมาทุกวัน ซึ่งไม่รู้ว่าใครเป็นคนฟ้องแม่เหมือนกัน แต่พอท่านด่าจนเบื่อ(เบื่อที่จะด่า) ท่านก็เลิกด่าผมไปและปล่อยผมตามยธากรรม
ส่วนเรื่องของแพรว หลังจากวันที่ผมตัดขาดเธอไปเราก็ไม่เจอกันเลย เพราะเธอไม่เคยรู้เรื่องที่อยู่อะไรของผม และผมกับไอ้ภพก็สั่งให้เพื่อนและรุ่นน้องทุกคนห้ามบอกถ้าเธอจะถามหา
แต่ได้ข่าวว่าหลังจากนั้นเธอหน้าจะแท้งหรือไม่ได้ท
