อาทิตย์
“เรา... เลิกกัน” เอยบอกผมออกมาก่อนจะลุกเพื่อเดินหนีผม
“ไม่เอย ไม่เอาแบบนี้” ผมตั้งสติได้ก็รับพุ่งตัวเข้าไปกอดขาเอยไว้ทันที
“ปล่อย” เอยบอกผมเสียงเรียบนิ่ง
“พี่ขอโทษ พี่รู้ว่าพี่ผิด เอยยกโทษให้พี่นะครับ” ผมขอร้องให้เธอให้โอกาสผมสักครั้งก็ยังดี
“เอยให้โอกาสพี่แล้วค่ะ แต่พี่ยังเลือกจะปิดบังเอย โอกาสของพี่หมดแล้วค่ะ” เอยพูดออกมา
“พี่รู้ แต่พี่กลัว กลัวว่าเอยจะไม่ยกโทษให้พี่” ผมบอกเอยไป ผมกลัวจริงๆ มันจะดูเห็นแก่ตัวที่โกหกเอยแต่ผมไม่มีทางเลือก ผมไม่อยากเสียเอยไป
“ก็เลยเลือกที่จะปิดบัง แล้วพี่คิดว่าพี่จะปิดบังเอยไปตลอดชีวิตเลยงั้นสินะ” เอยย้อนผมกลับมา
“ไม่เอย พี่ไม่ได้ต้องการจะทำแบบนี้ พี่ตั้งใจจะบอกเอยหลังจากแต่งงานกันแล้ว จริงๆ นะ” ผมเอยไปตามความคิด
“อ๋อ ที่อยากแต่งงานเร็วเพราะเรื่องนี้ใช่ไหมคะ...”
“พี่คิดว่าการที่เอยแต่งงานจดทะเบียนกับพี่ แล้วจะทำให้เอยรับทุกอย่างได้และไม่เลิ
