พุทธศักราช ๒๕๖๑
“จันทร์เจ้าวันนี้ไปงานเลี้ยงต้อนรับพี่ซันต์ต์กับฉันด้วยนะ” เสียงหวานของมูน(ฟูลมูน เพื่อนสนิทเพราะมีชื่อเดียวกัน) เอ่ยชวนฉัน
ฉันไหนล่ะ งั้นขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉัน จันทร์เจ้า อายุยี่สิบสามปี ฉันเป็นลูกของแม่สายน้ำกับพ่อธร ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว รู้แค่นี้พอเนอะ
“ทำไมฉันต้องไปล่ะ ฉันไม่กล้าไปหรอกนะ” ฉันถามมูนอย่างไม่เข้าใจ
ฉันน่ะรู้ว่ามูนมีพี่ชายชื่อซันต์ต์ แต่ก็ไม่เคยเจอพี่เขาสักครั้งเพราะพี่เขาไปเรียนต่อระดับมหา’ลัยที่ต่างประเทศจนตอนนี้ก็พึ่งจะกลับนี่แหละ(ไม่รู้อยู่ทำอะไร)ส่วนรูปของพี่เขาก็มีแต่ตอนเด็กๆ ตอนโตไม่เคยเห็นและฉันก็ไม่มีความจำเป็นต้องขอมูนดูด้วย
“ก็ฉันอยากพาแกไปรู้จักพี่ซันต์ไง นะๆ ไปกับฉันเถอะ” มูนนั่งทำหน้าอ้อนให้ฉัน
“แล้วฉันจะไปในฐานะอะไรล่ะ มันไม่ใช่งานต้อนรับแกสักหน่อยถึงฉันจะได้ไปในฐานะเพื่อน” ถึงแม้ฉันจะเคยไปบ้านมูนบ่อยและพ่อแม่มูนก็เอ็นดูฉันก็เถอะ แต่ง
