Akda 40
Habang yakap ako ni ate ay walang tigil ang hikbi nito at ang paghingi ng tawad sa akin. Malungkot man ako na hindi ang tunay na Veronica ang nakakarinig nito pero alam ko na kung nasaan man siya ay masaya siya. "ate.. Oras na.." tumango ito sa akin at ngumiti ng Malungkopt. "akala ko ay hindi ka dadalo?" si ina nang makitang nag aayos si ate. "mauna kana ina..nais kong ako ang mag hatid sa kapatid ko sa altar.." mahinhing wika ni ate. Nagtatanong na mga mata ni ina ang tumingin sa akin kaya marahang tumango nalang ako. She sighed na para bang wala na siyang magagawa pa. "o sya.. Mag ingat kayong dalawa.."niyakap kami ni ina bago siya tuluyang umalis. " handa ka na ba bunso? "ngumisi ito sa akin. "kanina pa.. "ngisi ko rin at napahalakhak na kami pareho. Umikot ako sa li
- Writer
