Tulala ako at tahimik na nakatingin lamang sa aking pagkain. "sis are you okay?"nakuha ni kuya ang atensyon ko. "yes..hindi lang ako nagugutom.."ang totoo ay wala akong ganang kumain mula ng magising ako na masakit ang dibdib at halos hindi na makahinga sa sobrang iyak. "uuwi na tayo ng maynila sa makalawa sigurado ka bang kaya mong bumiyahe?"tumango lamang ako dito. Ramdam ko ang pag aalala nito sa akin pero wala akong magawa at hindi ko mapigilan ang sarili kong maging malungkot lalo pa at masakit ang nangyari sa akin sa nakaraan. At alam ko na hindi ko na makikita pang muli si Eduardo.His smirking eyes his proud jaw at ang magagandang mata nito na siyang magdadala sa iyo sa isang lugar na hindi mo pa napupuntahan. "I'm done.."mahinang usal ko hinayaan naman ako ni kuya na tumayo n

