Akda 32
Nakatambay ako at nakaupo sa malaking bato malapit sa sea shore at nakatanaw lamang sa lawak ng karagatan.Hinihintay na sumikat ang araw. Halos hindi ako makatulog sa kaalamang malaya nang nakakapasok sa bahay namin si Eduardo.Ang lalaking ipinaglaban ko sa lahat pero hindi ko parin pala talaga alam ang lahat sa kanya. Hindi ko mawari kung ano at paano sila nagkaroon ng ugnayan ni ate.At sa hanggang ngayon ay hindi ko parin mapagtanto kung alin ang totoo sa pagitan nilang dalawa o naming tatlo. "senyorita.."nilingon ko si Felisita na may dalang tray ng pagkain. "hindi kana sana nag abala pa Felisita..uuwi rin naman ako pagsikat ng araw at doon mag uumagahan.."mahinang usal ko bago muling binalik ang aking paningin sa araw na pasibol na. Naramdaman ko ang malungkot niyang pagbuntong hi
- Writer
