“Nagugutom ako.” Sabay nguso ko, nagpapa-cute. He shut the door close beside him. “May drive-thru sa malapit.” The ever pooper. “I want real food, Iñigo.” “I have to bring you to the hospital,” aniya sabay buhay sa sasakyan. Oh, that. I cleared my throat and held my seatbelt. “H-hindi naman gaanong masakit ang paa ko. No need to bring me to the hospital.” “Are you sure?” kunot-noong paniniguro niya. “Yeah. Iuwi mo na lang ako sa’min. O kaya sa’yo.” I giggled. Sinulyapan niya lamang ako at agad ding binalik ang seryosong tingin sa kalsada. Namatay ang hagikhik ko. “I heard, marami nang lumapit sainyong talent scouts.” Nilingon ko siya. “Bakit ayaw niyo pang mag-debut?” “We had an agreement. We’ll finish college first before we enter the stage,” simple niyang tugon. Tumango-tango

