Please Be Mine

17

HINDI kayang salubungin ni Alodia ang mga titig ni Neil matapos ang maiinit na halik na pinagsaluhan nila.

Nang sandaling hiwalayan nito ang kanyang mga labi ay muli niyang inabala ang sarili sa nauntol na pagliligpit ng mga gamit sa mesa.

Aware siyang hindi humiwalay ang titig sa kanya ng binata at dama niya ang pamumula ng kanyang pisngi.

Nang matapos siya ay isinukbit na niya ang bag at tumayo na. Iniwasan niya ang masalubong ng mga mata niya ang mga titig nito. Dama pa niya sa sariling katawan ang s****l tension na napukaw dahil sa malalim na halik.

“Dr. Concepcion—”

“Back to formality again, Alodia?” Nasa tono ng binata ang bahagyang pagkabugnot.

Pinuno niya ng hangin ang dibdib bago sumagot sa tinuran nito.

“Dr. Concepcion, it’s not that allowing myself to be kissed is enough reason to drop the formalities between us. You are my father’s doctor but we are not even friends, anyway.” Nilangkapan niya ng tila pambabale-wala ang sinabi.

“Absolutely right, Alodia.” Nagbago ang tono ng pananalita nito. Sa pandinig niya ay parang nilangkapan nito ng amusement ang sinabi.

Nagtatakang nagtaas siya ng paningin dito.

“I wonder where you got such a shield para ikubli mo sa akin ang nararamdaman mo, but to no use. Eight years ago, you were so outspoken about that feeling. Why the denial this time, my Alodia?”

Gusto niyang matigatig sa lambing na kalangkap sa tinig ng binata.

Subalit itinanim niya sa sariling hindi na siya muling magpapakita ng tunay na damdamin dito.

“Bata pa ako noon, Dr. Concepcion. And that feeling you are talking about right now has been gone long ago. I may just be curious with the things that normally happen in the States, that’s why I allowed such kissing to happen between us.” She did her best to sound unaffected.

“Damn!” Marahas na bulalas ng binata.

Gusto niyang masindak sa nakitang anyo nito, lalo pa at humakbang itong papalapit sa kanya. Waring naubusan ng lakas ang kanyang mga tuhod at wala nang puwersa para makapanatili siya sa pagkakatayo.

“So you think I’m a good specimen to your curiosity. Ganoon ba ang ibig mong sabihin?” Ang galit na nakikita niya sa mga mata nito ay lalong dumagdag sa nabubuhay na takot sa kanyang dibdib.

Ang tila bakal nitong kamay ay sumaklit sa isa niyang braso. Gumuhit sa mukha niya ang sakit na nararamdaman sa ginawa nito.

“Ano’ng palagay mo sa akin, isang expriment? Ha, Alodia? And what did you observe?” Nagtatagis ang mga bagang na banggit nito. Waring ang tinuran niya ay isang kasalanan dito.

Ang kamay nitong mahigpit na nakahawak sa kanya ay naroon pa rin, nagbibigay ng pisikal na sakit.

Subalit mas nangangamba siya sa takot na namamayani sa kanyang dibdib. Kinabig siya nito palapit sa katawan nito at ilang sandali lang ang hinintay at iganawad sa kanya ang parusa.

Mabilis nitong kinabig ang kanyang katawan.

Ang mga labi nito ay mabilis na lumapat sa kanyang mga labi. Kabaligtaran ng mga naunang sandali, marahas ang mga halik na ipinalalasap nito sa kanya at halos madurog ang kanyang mga labi.

Blangko ang kanyang isip.

Halos mapugto ang kanyang paghinga sa ginagawa nito sa kanya. Ang braso nitong mahigpit na nakahawak sa kanya ay lumipat sa kanyang baywang. Dahilan para lalo siya nitong hapitin at ang isa pang kamay nito ay naroon naman sa kanyang batok at mahigpit din ang pagkakayapos doon.

Munti mang kilos na hindi nito mahahalata ay hindi niya kayang gawin sa labis na pagkakadikit ng kanilang mga katawan.

Nang sandaling iwan nito ang kanyang mga labi ay gusto niyang umusal ng pasasalamat.

Subalit bago pa man niya nagawa ang binabalak ay nagdulot ng panibagong pakiramdam sa buong katauhan niya ang sumunod na ginawa ng binata.

Parang bulang napalis ang kagaspangan ng mga ikinilos nito.

“I missed you, Alodia. Sa walong taong naglagi ka sa ibang bansa ay gusto kong pagalitan ang sarili kong hinayaan kitang mawala sa akin.”

Sa pagitan ng ginagawang paghalik nito sa kanyang leeg ay narinig niya ang mga bulong nito.

At gusto niyang maniwala. Kahit wala nang benefit of the doubt.

Ang mga labi nito ay naroon na sa kanyang punong-tainga.

“I love you, Alodia,” ulit pa nito. “And I was too dumb not to tell you about this feeling hanggang sa nakaalis ka. But now that you are back, I’m letting you know. Please be mine...”

Puso na niya ang nagbubulong na maniwala na siya ngayon. Kusa niyang ikinilos ang dalawang kamay at gumanti ng yakap sa likod nito.

“Neil?” Nasa isang salitang iyon ang magkakahalong pakiramdam. Her heart was beating extra beats.

Parang nangingilid ang mga luha sa kanyang mga mata. And before she triumphantly fought back the tears, she was crying for joy.

Sinapo ng dalawang kamay niya ang magkabilang pisngi ng binata at siya na mismo ang kusang humanap sa mga labi nito.

Saglit lang at naramdaman niyang iniangat siya nito mula sa carpeted na sahig. Ang malambot na kutson ang sumalo sa kanyang katawan.

Walang pagmamadali ang mga galaw ng kamay ng binata, taking their time to take her clothes off piece by piece.

And to her surprise, munti mang kahihiyan ay hindi niya maramdaman nang mga sandaling iyon—na natatambad sa paningin nito ang kanyang kahubdan.

At kung mayroon pang natitirang inhibisyon sa kanyang katawan ay lubusan nang naglaho nang muling lumapat ang mga labi nito sa kanyang mga labi habang ito naman ang nag-alis ng sariling damit.

Neil took her in his arms again, showering little kisses all over her face.

And she was too astonished not to be able to move; instead, she was enjoying what he was doing to her. The kind of shivering that she felt in her body was giving her more of a curiosity than anything else.

But when his lips moved again, going to one of her earlobes, giving the kiss a certain intensity while he was whispering his love for her, she forgot all about that curiosity.

And a fire ignited within her when Neil gently caressed her breast. Her instinct told her to return to him the same kind of pleasure.

Her hands moved, exploring his body. She could hear the groan coming from him, which seemed to make a harmony when combined with her own soft moan.

When his body finally joined her, the pain she had expected hit her sharply. For a moment, he seemed to hesitate when he saw her face writhing—but then she voluntarily moved her lips against his... and she could no longer remember when the pain subsided.

The next thing that happened was an indescribable pleasure between them. She thought it was magic, a long-time dream that had come true.

And it was Neil whispering endearments that made her realize this was really happening.