"Nandito na nga ako umiiyak ka pa rin," nakangiting wika ni Dylan na inangat ang mukha niya.
"Paano ka nakapasok dito?" Panay pa rin ang pahid niya sa luha pati na rin ni Dylan na hinahaplos ang pisngi niya.
"I love you so much that I will move mountains just to be with you."
"Hmmm...." Yumakap siya ulit kay Dylan at isiniksik ang mukha sa dibdib nito. "Nami-miss ko 'to."
"I knew it. Kaninang sinabi ni Mrs. Punzalan na masama ang pakiramdam mo at ayaw kumain alam ko na kung bakit. You miss me."
"Pero ang sabi ni Mama hindi ka daw niya papapasukin dito hangga't kasal ka kay Auntie Karla. Paano mo siya nakumbinsi?"
"Hindi niya ako puwedeng pagbawalan. Alam niyang mananagot siya sa 'kin kapag may nangyaring masama sa inyo ng mga anak ko. Kumusta ang pakiramdam mo?"
"Wala pa rin ako
