Marcus’ Point of View
Aba, ang mayora nakaayos yata ngayong umaga. Namumula ang pisngi at mukhang hindi galing sa sakit.
“Ayos ka pala kapag nagkakasakit e, nag-aayos ka bigla,” pang-aasar ko dito nang makita ko siya sa clinic. Papunta ako sa clinic ni Abby. Tinaasan ako nito ng kilay. Napansin ko ring na lumutang ang asul nitong mata sa kung ano mang nilagay niya sa kilay niya para maging perfect arc.
“Nagpapasalamat ako sa pagbabantay mo kay Gab, pero hindi ibig sabihin no’n, you have the right para sirain ang araw ko,” masungit na sagot nito.
“Wala ‘yon. Para kay Gab, kahit ano,” I replied. May something sa mata niya kapag nababanggit ko si Gab. Parang umaamo ng mga two seconds.
“Oops… sorry. Akala ko mag-isa ka lang,” sabi ni Abby na nasa likuran ko.
“Papunta na nga ako sa offic
