Sessizlik, o kadar yoğun bir şekilde varlığını ilan ediyordu ki, Volkan’ın son sözleri adeta havada asılı kalmış, dört bir yanımıza sinmiş gibiydi. Sadece birkaç dakika önce tüm gerilimini benden uzak tutmak için çaba gösterirken şimdi yüreğimde dolaşan korku ve belirsizlik, damarlarımda zehir gibi yayılıyordu.
“Başka kimi kaybettik?” diye tekrarladı, sesinde bir miktar şüpheyle karışık yumuşama vardı. Her hecede, kelimelerin arasında dolanan endişeyi duymak benim için zor değildi.
O an, kızımın varlığına dair bir itirafta bulunmamak için içimdeki tüm iradeyi toplamam gerekiyordu. Gözlerini gözlerimden ayırmadan, onun acımasız kararlılığının farkındaydım; öğrenirse, benden alacaklarıyla bana ne yapacağından emindim. Kızım... Canımın parçası, ona söyleyemediğim, her nefeste gizli kalan ge
