Ezmel, muzdarib olmak, acı çekmek.
"Hanımım uyanın artık!"
Göz kapaklarımın üzerinde bir perde vardı sanki. Zorlasam da açamıyordum. Dün, sabaha kadar Osmanlıca çalıştırmıştı beni muşmula! Uyumama izin dahi vermemişti. Uykusuzluktan harap olmuştum. Şimdi ise uyanamıyordum.
"Uyandım, uyandım."
Mırıldanıp, başımı yastıktan kaldırdım. Dirseğimi dizimin üzerine koyup, başımı avuç içime yasladım. Bedenim kendini yeniden uykunun kollarına bırakmak istediğinde, kapının hışımla açıldığını duydum. Gözlerim hızlıca açıldı.
"Cim harfi, cim!"
Ayşe Hatun'un bana şaşkınca baktığını gördüğümde dudaklarım büzüldü. Dudağımın üzerine yapışan saçımı çekip, kirpiklerimi kıpırdattım. "Hemen hamama hanımım! Neredeyse akşam oldu ama siz hala uyuyorsunuz!"
"Tamam be! Üf!"
Üzerimdeki yorganı sıyırıp ayakla
