Her şey eskiye dönmüş gibiydi çünkü hayatıma ablamın kattığı karışıklık bittiği için ben yine kendi halimde yaşamaya devam ediyordum. O geceden sonra sık sık Serhat'ı arayıp kontrol ediyordum ama konuşmalarına bakılırsa toparlanması için bir hayli zaman varmış gibiydi hala. Elbette tam olarak onu anlayamıyordum ama elimden geldiğimce kendimi onun yerine koyarak hareket etmeye çalışıyordum yine de ben olsam onun kadar bu duruma takılmak yerine çabuk unuturdum sanırım.
Önceden bende bazı şeyleri kafama takıyordum ama zamanla tek ve biricik olanın ben olduğumun farkına varıp insanların çabuk vazgeçilebilir olduğunu düşünmeye başlamıştım. Sanırım bunda en etkili olan şey ailem için terk edilecek ilk kişinin ben olduğumun aydınlanmasını yaşamamdı. Hani devlet dairelerinde "yangında ilk önce ku
