Hindi ko na alam kung ilang araw na akong nakalugmok lang sa loob ng condo.
Wala na akong pakialam sa oras.
Wala akong pakialam sa trabaho. Sa mentorship program. Sa mga meeting na sunod-sunod dapat. Wala akong pakialam kahit tumawag pa ang isa sa mga partners ng Montenegro Law Group na dapat ay sasamahan ko for the next quarter.
I let it all go.
Kasama ng pagkatao kong tila gumuho sa isang iglap.
Sa isang truth bomb na hindi ko inasahang sisingilin ako ng ganito kalaking emosyon.
Ang kwarto ko—dating maayos, minimalist, halos walang kalat—ngayon ay punong-puno ng mga damit na hindi ko na tiniklop, mga mug ng kape at tsaa, at ilang baso ng tubig na di ko man lang naubos.
Nakaupo lang ako sa floor, yakap ang mga tuhod ko habang naka-sweater na oversized, isa sa mga lumang damit ni Le
