My Bestfriend's Girlfriend

Jennie's POV Hi! I'm Ayla Kim but called me Jennie, ang nag iisang anak ni Mommy. Bakit Jennie? kasi pinabago ko, for some reason. Malalaman niyo na lang sa susunod na mga kabanata. Ika nga nila, ako ang natatanging tagapagmana ng isang tanyag at successful na kumpanya dito sa Pilipinas which is....... T H E M O O N L I G H T. And my parents followed my name on it as Ayla which means Beautiful Moon. Mom said she fell in love with my dad under the moonlight so that our company had that name and ended it also to my name. Everyone keep telling me I'm beautiful like a moon that gives brightness over the darkness. Gusto ko sana silang paniwalaan pero bakit hindi makita yun ng bestfriend ko? Si Kai Jong-in..... We've been bestfriend since childhood and I fell in love with him as years go by. But he sees me only as her little sister so my feelings for him was dumped three years ago. Diba ? Ang sakit. That was my very first heartbreak, being rejected by my bestfriend. Pero hindi nagbago ang tingin at turing sa'kin ni Kai, we're still close like we're always before hanggang ngayon naman. Minsan nga pinagkakamalan kaming magjowa dahil sobrang sweet namin tuwing mag kasama kami. He even kiss me on my cheeks without hesitation in front of everybody. The hell he doesn't care. I wish it was true, ang pagiging natural couple without label. But that statement made me fall on the cliff without him to catch. Panget ba ako sa paningin nya kaya hindi sya na fall sa akin? Am I look fat? Dumb? Napatingin ako sa katawan ko, di naman ako mataba. Kahit matakaw ako di naman ako tumataba. Matalino naman ako kasi naging Suma c*m Laude lang naman ako sa University na sabay naming pinasukan ni Kai. So why he can't see me more than his little sister and bestfriend?! Haaaaaaaay. "Ang lalim ah". Nanlaki ang mga mata ko sa narinig na boses, yung malalim na boses pero ang swabe pakinggan. It must be him.... Nag-umpisang tumibok ng mabilis ang puso ko. ".....Is it because you're nervous or excited?", he continued. Nilingon ko na sya. His handsome and very cute smile removed all my negative mood. "Kai!". I hopped at him, niyakap ko sya ng mahigpit. He hugged me back. Hmm....his scent, oh! I miss this. "Jennie...ang bigat mo na", anito habang natatawang tinatapik ang balikat ko. Napakalas tuloy ako ng pagkakayakap sa kanya. Gusto ko pa sana magtagal doon eh. I pout, "Hindi naman ako tumaba ah, paano ako bibigat?". "Sige papatabain na lang kita", anito at hinawakan ang kamay ko. Napangiti naman ako sa ginawa nya. Jennie Ruby Jane Kim, bawal kiligin! Gusto ulit masaktan? Ha!? "Kain na tayo, gutom na rin kasi ako", anito at magkahawak kamay kaming naglalakad. His hard and well toned body caught my eyes. Nakasuot lang sya ng unbutton polo shirt kaya kitang-kita ang malaki at matigas nyang dibdib sa ilalim ng white t-shirt nya. Imagine superman without cape. Damn sexy right? Haggang sa makarating kami sa isang resto malapit sa airport, syempre sumakay muna kami sa kotse ko. Inorder namin ang paborito naming mga pagkain tsaka paligsahan na kumain ng marami. Yes, we're food buddy too. Mahilig kaming kumain pero ewan ko ba, bakit hindi ako tumataba at lumulobo. Maybe my metabolism works fast. "Kamusta si Tita? Almost three years din akong nawala dahil sa training ko sa New York. I have no time to call her or have a videocall", anito pagkatapos ngumuya. "Umm... she's fine. As usual busy pa rin sa Moonlight", sagot ko. "I gonna meet her soon". "Mom missed you so much, kaya dalawin mo na sya agad kung ayaw mong magtampo yun". "Yeah, soon....with my girlfriend". Napatigil ako sa pagnguya dahil sa narinig ko, "Ha?",I said without thinking. He reached my hands, "Jennie, I already cleared about us right? Na yang nararamdaman mo para sa'kin ay hindi ko masusuklian dahil hanggang kapatid at bestfriend lang ang pwede kong isukli sayo". Bakit kailangan nya pang ulitin? Nakamove on na ko ng 11% mula sa pagfriefriendzone nya eh. Back to 0% na naman at back to 100% na naman ang sakit. Pakiramdam ko ay nag-iinit ang aking mga mata, pero pinigilan kong mamuo ang mga luha. So I laughed, tears of joy in case na mahalata nyang naiiyak ako. "Yeah Kai, I'm okay. It's fine, tatlong taon na ang lumipas oh. Nawala na yung pagka crush ko sayo", hinampas ko na lang ng magaan ang kamay nya na pumipisil sa akin habang tumatawa. Ayokong isipin nya na mahal ko pa rin sya at hindi pa rin ako nakakamove on sa di nya pagtanggap sa confession ko. He smiled wider and it enlightened the mood. Bumalik ito sa pagkakaupo, "I'm in relief now, thank you Jennie. Anyway, my girlfriend will soon arrived here from Paris. I want to introduce her to my second family which is you and tita". Strike two! Una sa pagfrie-friendzone nya, ngayon naman sa pagpapakilala nya ng kanyang girlfriend. "Y-yeah, I'm excited to see her", sagot habang nanlilisik ang mga mata ko sa isip ko. And I want to ruin her vacation here. "Is she a foreigner or---". "Pure Filipina". Aw. So hindi lang pala bakasyon ang pinunta nya dito. Okay! I'll do everything to make her out of my way. A small smirk draws on my face. Nasa kwarto ako ngayon, nakadapa sa aking queen size na kama habang ginagamit ang laptop. I'm the M O O N L I G H T princess so they made my room looks like in fairytale. Wide-room but less furnitures. Nasa gitna ang kama ko na natatakpan ng kumikinang na puting kulambo. I have my guitar on the wall, on the side was the night table and a family picture above of it. Me, Mom and Kai. May princess-like cabinet sa kabilang side ng room kung saan nakalagay ang mga mamahalin at maporma kong mga damit. At sa gitna nito ay may mirror kung saan pumupuwesto ako para mag make-up. May mga abstract painting na nakasabit sa walls. Well, that's what my room looks like. I typed on the Google search, 'How to make someone jealous'. Kailangan kong paghandaan ang pagdating ng babaeng aagaw sa akin kay Kai. Hindi man maging kami ng bestfriend ko, sisiguraduhin ko naman na hindi lang basta-bastang babae ang makakatuluyan niya. I'll make sure na she's better than me, that she love him more than I do. That she'll give everything more than what I can give. Sa office. Yes nag oopisina na ako, I'm already 24 years old kaya tumutulong na ako kay Mommy na maghandle ng kumpanya. Though hindi ganun kabigat ang mga tinatrabaho ko dahil andyan pa daw naman sya. I'm still her little princess kaya hindi nya hinahayaan na problemahin ko ang ibang bagay lalo na sa kumpanya namin. I'm really her spoiled brat only child. "Ms. Kim, may nagpapabigay po nitong flowers", sambit ng secretary ko pagkapasok nya ng opisina. I'm sitting now at my swivel chair while busy working on my phone. Napakunot ang noo ko. "Kanino galing?", walang buhay kong tanong ng hindi man lang tumingin sa kanya. "From Sir Taehyoung Ma'am". I looked at her with disgusting face, "Diba sabi ko naman sayo, wag mo ng tatanggapin ang kahit anong ibigay ng lalaking yun?". "Sorry Ma'am but your Mom insist to receive it and give it to you". I literally rolled my eyes, tsss. Bakit ba kasi ang lakas lakas ng lalaking yun kay Mommy? "Okay, sayo na yan. Wag mo ng tangkain na ilapit pa sa akin yan. Maliwanag?". "Y-yes Ma'am, but there's another bouquet delivered for you". Doon na naalis ang tingin ko sa pag iiscroll ng i********: ni Kai. Hinahanap ko kasi sa mga pictures nya ang mukha ng first ever girlfriend na pinagmamalaki nya sa akin. I want to know who's prettier. Pero puro sceneries at mukha nya lang ang naroon, nakakadisappoint however nag-eenjoy pa rin naman ako sa view. "Who was it this time?". "Mr. Kai Jong-in". Nanlaki ang mga mata ko sa narinig, agad akong napatayo sa kinauupuan at mabilis pa sa kidlat na kinuha ang bulaklak tsaka bumalik sa upuan. Inamoy ko ito ng buong puso, aww... I don't know if it's really his scent or nakatatak lang talaga sa isip ko ang amoy nya sa tuwing naririnig ko ang pangalan nya. May nakalagay na maliit na card, binasa ko ang nakasulat. "Jennie, my girlfriend is with me tonight to visit your house. Please be good to her okay? I love you". Kanina kinikilig pa ko dahil sa bulaklak nya, ngayon ay kulang na lang ay madurog lahat ng petals ng bulaklak dahil sa pagkuyom ng mga palad ko. Nakakagigil! Kailangan nya ba talagang bilinan ako na maging mabait sa girlfriend nya? Ano bang iniisip nya? Na gagawa ako ng kalokohan sa girlfriend nya. Well, he's your bestfriend. And he knows you more than you know yourself. Singit ng kabilang isip ko. Naihagis ko sa basurahan ang bulaklak at napatingin sa cellphone ko na nakalapag sa mesa. His handsome face was my wallpaper. Gagawa ako ng paraan para mapaghiwalay ang dalawang iyon! Kai's attention is supposed to be mine, only mine! Kaya pagkauwi sa bahay ay naligo agad ako, naghanap ako ng best outfit of the year ko para sa dinner namin mamaya. Ayokong magpatalo sa girlfriend nya, sigurado naman kasing magpapaganda at magsusuot ito ng magara para ipagyabang sa akin na sya ang pinili ng bestfriend ko at hindi ako. Well let's see who gonna score tonight. Nagniningning ang mga mata ko na kinuha ang kulay pulang dress na sa tingin ko ay babagay sa akin para sa gabing ito. Pinarisan ko ng mataas na heels dahil baka manliit ako oras na matangkad ang babaeng kaagaw ko kay Kai. I put simple make-up because Kai always told me that I'm prettier if I wear it than heavy make-up. Perfect. My mind said. "Senorita, dumating na po ang bestfriend mo. Pinapatawag ka na rin ni Madam". Tawag sa akin ni Yaya habang nakatok sa pinto. "Yeah, Lalabas na ako. Please wait a minute". "Sige po senorita". At mukhang umalis na sya. My heart beats in faster pace, kinakabahan ako. Am I look good already? Kaya ko bang harapin ang babaeng umagaw sa bestfriend ko? Ahh! Jennie Ruby Jane! Please put your shits together! Huminga ako ng malalim tsaka nagsimulang lumabas ng room. Nasa taas ako kaya kailangan ko pang bumaba ng hagdan. I slowly walk down like a princess and all of people down there are staring at me. Hinanap ko ang mukha ng pinakamamahal kong bestfriend but my eyes were stuck to this girl I even don't know. Parang biglang nag slow mo ang paligid, at wala akong ibang narinig kundi magandang musika. I was enchanted. She simply wear white polo-shirt na may collar at may maliit na logo na lacoste sa kaliwang side. Her pants is perfectly fit on her long legged and slim legs. Meron syang Cartier watch na pinaka-iconic sa Paris. Also, she's wearing white sneakers na may check sa gilid which is Nike. Simply amazing. Bigla na lang akong natumba dahil sa maling hakbang na ginawa ko pagbaba ng hagdan. Oo, natapilok ako. Kaya bumalik ako sa katinuan. "Jennie!", Kai called my name at dali-dali nya akong nilapitan. "Are you okay?". His sincere and worried voice made me smile. "Yeah". Kaya tumayo ako, inalalayan nya ko pero hindi ko akalain na matutumba ako muli dahil ang sakit ng aking paa. Mukhang mali ang pagkakabagsak ko. "Damn!", impit na mura ko sa sakit. And then I found myself at his arms, buhat-buhat nya ko na pang wedding style. Namamangha akong nakatitig lang sa kanya habang naglalakad sya papunta sa sofa kung saan nya ako pinaupo. "Anak naman, bakit mo kasi naisipan magheels at magsuot ng ganyan eh magdidinner lang naman tayo kasama si Kai at ang girlfriend nya", si Mommy na naupo sa tabi ko. Napatingin tuloy ako sa babaeng tinutukoy niya, gusto kong taasan sya ng kilay o kaya simangutan o kaya kunutan ng noo pero yung labi ko bigla syang nginitian. Gosh! She's prettier in this distance. Ano ba Jennie? What the hell are you thinking?! Tipid nya rin akong nginitian, at mas lalo syang gumanda sa maliit na ngiting iyon. Really?! Bakit ganun? Hindi maalis ang tingin ko sa kanya at ganun din sya sa akin. Ano bang nangyayari? Naputol lang ang titigan namin ng tumabi sa kanya si Kai at humawak sa maliit na bewang nito. How does it feel? Ang alin? Sambit ng kabilang isip ko. The feeling of touching her. Jennie?! I snap in confusion. "Ah Jen, Tita, this is Ellaine Lalisa Manoban, my girlfriend. Baby, this is Jennie Ruby Jane Kim my bestfriend and her mother Tita Jana", pakilala nya sa amin. Baby? Ano bang pakiramdam na tawagin syang baby? "Nice meeting you, you can call me Lisa. Mas sanay kasi akong tinatawag sa ganung pangalan. Anyway, lagi kang nakwekwento sa akin ni Kai. And he's right, you're really beautiful", anito na sobrang titig na titig sa akin. Napangiti na naman ng kusa ang labi ko sa sinabi nya, yung ' you're really beautiful'. Kumain na kami sa dinning room, as expected magkatabi yung dalawa na dati ay pwesto ko. Kaya nasa kabilang side na lang ako ng mesa katapat nila. Nasa head chair naman si Mommy at nasa side nya ako. Ngayon ko lang napagtanto na maling nagsuot ako ng dress dahil ako lang ang nakaformal sa kanila. Nahiya naman ako sa girlfriend ng bestfriend ko na ang simple ng suot pero sobrang ganda pa rin. Nakakainis! Siguro pinagtatawanan nya na ako sa isip nya, nagmumukha tuloy akong papansin kay Kai. Halata bang nakikipag kumpitensya ako sa kanya? As I watched her eating and answering my Mom questions, I find it adorable. Yung simpleng pagnguya nya na simpleng sumisilay ang dimple sa kanan nyang pisngi. Geez. Why she's so damn gorgeous? Bihira lang syang ngumiti at madalas ay naka poker face sya, very formal na sumasagot sa tanong nila. Her voice too is sexy. The way she talk captivates my attention and no one can take my sight away from her. "Jennie anak, baka matunaw nyan si Lisa", natatawang saway ni Mommy sa akin. Kaya nagtagpo ang paningin namin ng babaeng kanina ko pa tinititigan. Biglang lumakas ang t***k ng puso ko, as in pabilis ng pabilis. Bakit nga ba hindi ko maalis ang paningin ko sa kanya? "Jennie, bes? are you okay?". At boses lang pala ni Kai ang makakapatid ng tinginan na namagitan sa amin ng girlfriend nya. "I'm sorry", napatayo ako. "Please excuse me", ani ko at iniwan sila sa mesa. Dumiretso ako sa CR, napahilamos ako ng di oras. Ano bang nangyayari sa akin? Dapat ginagawa ko na yung plano ko eh, yung nakahandang plano ko para pagselosin ang babaeng yun. Yung tipong ipapakita ko sa kanya kung gaano kami ka close ni Kai hanggang sa di nya ma-take ang selos at magwawalk-out sya. Nang sa ganun, maturn off sa kanya ang parent ko at hindi siya maging boto sa kanya para kay Kai. Para na rin kasi nya itong anak, mula pagkabata ay sabay na niya kaming inalagaan dahil binilin ng parents ng bestfriend ko ang anak nila kay Mommy. Kaya nga parang magkapatid na talaga kami dahil sa bahay na sya halos tumira. Ang mali ko lang, nahulog ako sa bestfriend ko na hindi pala ako kayang saluhin. And that thought hurt me again. Napahawak ako sa dibdib ko. I took a deep breath and fixed myself bago ulit lumabas ng CR at bumalik sa dinning room. Laking gulat ko ng makita sa labas ng pintuan si Kai na nakasandal sa pader at halatang hinihintay ako. Agad syang lumapit sa akin at hinawakan ang dalawa kong pisngi ng mainit nyang mga palad. He looked at me in my eyes, "Jennie tell me, are you alright?". "Y-yeah. H-hindi lang siguro ako sanay na hindi ako ang nasa tabi mo at h-hindi ako ang sinusubuan mo ng pagkain", ani ko. "I'm sorry", I heard his voice crushed. Why? is he hurt? too? Kaya niyakap ko sya ng mahigpit, ayoko ng ganitong pakiramdam. Bakit feeling ko hindi nya gusto ang nangyayari? Why Kai? Bumalik na kami sa table at parehas na set-up, nakaakbay na siya sa girlfriend nya habang ako ay hindi maalis ang tingin sa napakagandang mukha ng jowa nya. Bakit kasi ganito ang epekto nya sa akin? "You know what Jennie, nabanggit ko kay Lisa na magaling kang designer. And she's offering you now to be their major fashion designer on their upcoming Fashion show on September here in Philippines coordinate with our company, The Moonlight", Mom initiates. Dahil sa sinabi niya ay nagawa nya ulit na tumingin sa akin, our eyes locked again. Her black doe-eyes that fits on her long eyelashes. Shit. Tila hinihintay nya ang sagot ko kaya hindi nya inaalis ang tingin sa akin. Ayokong pumayag. Dahil ayokong makatrabaho ang babaeng pinakakinaiinisan ko sa lahat. Baka hindi ako makaisip ng designs sa sobrang inis at madadamay pa ang kumpanya namin. I will not let that happen. "Sure, just send me your proposal at my email. Ask Kai what's my Yahoo account", sagot ko. What?! Geez. Bakit hindi tugma ang iniisip ko sa nirereact ng katawan ko? Is there something wrong to me? I see a smirk in her lips. Totoo ba yung nakita ko? Ngumiti sya na parang kumagat ako sa plano nya? Baka naman may pinaplano talaga sya na against sa akin? Well hindi sya magtatagumpay! Tignan natin Ellaine Lalisa. "Alright, I look forward working with you Ms. Jennie Kim", anito . Bigla na namang bumilis ang pagtibok ng puso ko. The way she called my name fluttered my heart. Why? Why I want to hear it again? What is this feeling I couldn't explain? Is it because I hate her? --------(-_-)--------