Pilit inaagaw ni Eduard ang bitbit kong basket ngunit mas mahigpit ko pang hinawakan para hindi niya tuluyan na makuha.
"April, ano ba? Para tayong mga bata na nag-aagawan sa ilalim ng init ng araw!" asik na ng aking asawa. Sadyang maikli lang naman talaga ang kanyang pasensya kaya malamang na maiinis na talaga siya.
"Kaya ko naman kasing umuwi mag-isa. Kung bakit naman kasi pinipilit mo pa akong ihatid. Tapos ngayon ikaw pa ang galit?" sambit ko at patuloy lang sa paglalakad ng mabilis. At heto na naman, wala na naman akong natatanawan na tricycle para sakyan at makauwi na agad sa bahay.
"Hindi ako galit. Ikaw lang itong parang batang nagtatampo. Ayoko lang kasi na nakikita ka ng ibang mga lalaki dito kaya ayaw kitang magpunta. Ano ba ang masama doon sa sinabi ko? At ano ang nakakainis
