Umiiyak pa rin ako habang pilit na inaayos ang cellphone ko. Basag ang screen nito at hindi ko mahanap kung nasan pa ang ibang parte para mabuo ko.
Hindi ko pinansin si Eduard na nakahawak pa sa kanyang magkabilaan na baywang habang galit pa rin ang itsura na nakatingin sa akin.
Para talaga siyang hari na pinapanood ang kanyang alipin na nagdurusa sa kagagawan niya.
Tingin ko ay wala siyang kahit na anong bahid na pagsisisi sa kanyang ginawang pag sira ng nanahimik kong gamit.
Hindi na talaga siya marunong umintindi. Alam niyang nag-aalala ako kay Abby pero nagawa niya pa akong puntahan para awayin at sirain pa ang cellphone ko.
Sinindihan ko muna ang ilaw malapit sa garden at saka ako doon umupo at inilapag sa lamesa ang mga piraso ng bagay na hawak ko.
Ginagawan ko ng paraan kung p
