Odadan birlikte çıktıklarında, Cihan Mine’nin odasına doğru sessizce yönelirken Şirin’le Merve mutfağa süzüldüler. Mutfak kapısı usulca kapandığında, içerideki floresan ışık tezgâhın beyaz mermerini soğuk bir parlaklıkla yansıtıyordu. Poşetlerin hışırtısı kesildiğinde Merve, Şirin’in yüzüne dikkatle baktı, kaşları hafifçe kalkmış, gözlerinde o tanıdık merak vardı.
“Hayırdır?” dedi sesini alçaltarak. “Tartıştınız mı?”
Şirin omuzlarını kaldırıp indirdi. Poşetten domatesleri, soğanı çıkarırken elleri biraz fazla yavaş hareket ediyordu. Merve bir adım daha yaklaştı, dirseğiyle Şirin’in koluna hafifçe dokundu.
“Anlatsana, ne oldu?”
Şirin derin bir nefes aldı. “Bana yaklaşmak istediğinde bedenim kendini geri çekiyor istemeden. O da fark ediyor, sinirleniyor.”
Merve elindeki bıçağı aldı, Şir
