15

2249 Words
Tatiana Caden Yvonne Pangilinan POV Pagkatapos naming kumain, inihatid na ako ni Zach. Para namang may sariling mundo ang dalawa at nauuna ng maglakad. Napapailing nalang akong makitang nangungulit na naman si Cale kay Tyler. Cute naman sila as couple, as in bagay na bagay sila, sadyang napapagkamalan lang sila minsan na magkapatid dahil sa kilos ni Cale. Napapalingon ako sa mga babaeng nadadaanan namin dahil sa lakas ng bulungan nila. Sana naman 'wag nila masyadong ipahalata na kami ang pinag uusapan nila! ''Don't mind them. Inggit lang sila sayo dahil meron kang ako, na wala sila.'',bulong sakin ni Zach. Siniko ko sya sa tagiliran nya kaya imbes na magalit, hinalikan ako ako sa sentido ko, na nasisiguro kong pinagbubulungan na naman ng mga kababaihan. ''Nakakailang halik ka na sakin ah! Sobra ka na. Kota ka na sakin ah!'', pananaway ko sa kanya. Napangisi naman sya bago ilapit ang mukha nya sa tenga ko. ''Bakit kasi hinahayaan mo ako na halikan kita? Hindi mo manlang ako sinasaway. Ibig sabihin, gusto mo rin'', nasisiguro kong nakangisi sya ngayon. Sinamaan ko sya ng tingin at hindi na nagsalita pa. Nagtuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa narito na kami sa labas ng room ko. Natanaw ko na rin si Cale na nakikipag usap sa kaklase namin. Humarap ako kay Zach, na nakatingin na pala sakin. "Una na 'ko. Baka dumating na rin prof nyo",nakangiting pagpapaalam ko sa kanya. ''Actually, yun nga sana ang sasabihin ko sayo kanina pa. Wala ng pasok ngayong hapon. After daw kasi ng exam, wala na talagang pasok. Binigay lang ngayon ang resulta ng exam papers natin, kaya tayo pumasok.'' Kumunot ang noo ko sa sinabi nya. Oo nga pala! Bakit ba hindi ko naalala? ''Oh! I forgot about it! So what's the plan? Pupunta na ba tayo sa bahay nyo? I really want to see tita. I've missed her so much.'', pagsasabi ko ng totoo. Ngumuso naman ito, na ipinagtaka ko. ''What about me? You didn't missed me?'', nakangusong aniya, na ikinatawa ko. Para kasi syang bibe! ''Zach, magkasama tayo araw araw dito sa University, tapos mamimiss pa kita?'', natatawang saad ko sa kanya. ''What about me? Namimiss kaya kita, kahit isang minuto lang kitang hindi makita. Miss na kita, tapos ikaw hindi! Ang unfair mo naman!'', reklamo nya na parang bata. ''Para kang bata.'', asik ko sa kanya. Sinamaan nya ako ng tingin bago ako tinalikuran. I run to him and hug him from his back. I felt him stiffened and automatically stop walking. ''Yvonne, pinagtitinginan tayo. Bitaw muna'', utos nya. Hindi ko sya pinakinggan at nanatiling nakayakap sa kanya. ''Yvonne'', tawag nya sa pangalan ko. Imbes na bitawan sya, mas hinigpitan ko ang ang pagyakap sa kanya. Wala akong pakielam kung pinagtitinginan kami ng mga tao. Yayakapin ko sya kung kelan ko gusto. ''Sige, kapag binitawan kita, pupuntahan ko si Aaron. Tutal mas gusto ako ni Aaron na makasama.'', pananakot ko sa kanya. Napakagat ako ng pang ibabang labi ko nang biglang pumihit sya paharap sakin at samaan ako ng tingin. ''Huwag kang manakot Yvonne. Baka bugbugin ko pa yan sa harap mo'', may pagbabantang aniya. ''Selos ka lang eh'', nakangiting pang aasar ko sa kanya. ''Masama bang magselos? Eh sa akin ka lang eh, bawal ka sa iba.'', seryosong saad nya. Niyakap ko sya ulit at wala sa sariling napngiti ako lalo nang maramdaman kong yakapin nya rin ako. ''Seloso'', mahinang bulong ko. ''Tara na, baka nag aantay na satin si Mommy. I'm sure matutuwa yon. Hindi ko kasi sinabi sa kanya na kasama kitang uuwi sa bahay'' ''Tara na'', pag sang ayon ko sa kanya. Naglakad na kami ng magkahawak kamay at sinundo namin sa room si Cale. Ngayon ko lang napansin na hindi kasama ni Zach ang mga kaibigan nya. Bakit kaya? ''Ahh, Zach, bakit nga pala hindi mo kasama mga kaibigan mo? May problema ba?'',marahang tanong ko habang nagmamaneho si Zach papunta sa bahay nila. Hindi na ako nagpalit ng damit para maaga din akong makauwi. Sina Cale at Tyler naman, nakasunod samin sa likod dahil may sariling sasakyan si Tyler. ''Busy kasi sila, ako naman maluwag naman schedule ko, kaya hindi ko sila nakakasama.'', paliwanag nya. Tumango tango naman ako bilang pagsang ayon sa kanya. ''Bakit ayaw mo bang solo natin ang isa't isa?'' ''Hindi naman sa ganon. Akala ko kasi may problema kayo. Yun pala busy mga kaibigan mo. Would you mind if I ask you what makes them busy?'', maingat na tanong ko. ''I don't know. Hindi na sila masyadong nagsasabi sakin eh. Ang weird nga nila eh. Laging humihiwalay sakin ang dalawang 'yon kapag uwian na.'' ''Maybe you need to talk to them, Zach. After all, they're your friends. Mahirap ang walang kaibigan.'', I point out. ''Don't worry, I'll talked to them if they have time for us to talk'', he promised. I just smile to him and focus on road. Th e view is delighting because of every trees that I saw. It looks refreshing and it feels like tagaytay or baguio. After 30 minutes of driving, we've reached our destination. Sa bahay nila Zach. Parang nung sabado lang ay nandito kami ni Zach, ngayon ay nakapunta ulit ako dito dahil kay Zach. It felt like they are my family, too. I've missed my family so much, especially my Mommy. I want to see her, hug her, kissed her. I want to be with her every minute, every hour. Nang makapag park na kami, sabay kaming lumabas ng sasakyan ni Zach, kasabay sin Cale at Tyler. Nakangiting lumapit samin si Cale, habang si Tyler naman ay seryosong nakabantay lang kay Cale. ''Hindi mo naman sinabing mansyon pala 'tong bahay nyo, Zach. Ang ganda ganda ng pagkaka design sa labas. I'm sure mas maganda kapag nasa loob na.'', nakangiting papuri ni Cale sa bahay nila Zach. ''My Dad is an Engineer, he's the one who build our house with the employees of our company. While, Mom is the one who design the interior of our house. Mom has good taste at all things especially to every single people. By the way, Mom is also an Architect.'', nakangiting pagpapaliwanag ni Zach sa kanya. Isa lang ang masasabi ko, I'm amazed. I don't know that his father is an Engineer while her mother is Architect. ''Really? I didn't know that your parents are architect and engineer. That sounds good.'', papuri ko sa kanya. ''Le's go. I'm sure that Mom will so shocked to see all of us together'', paanyaya ni Zach. ''I agree, lalo na sa future daughter-in-law nya.'', nakangising pahabol pa ni Cale bago kami maglakad papasok sa mansion. Nang nasa labas na kami ng pintuan, nagdoorbell ulit si Zach gaya ng nakarraan na unang punta ko rito. Nanlaki ang mata ni tita at sinalubong ako ng yakap, nang makita nyang katabi ako ni Zach. ''Hija! I'm glad you're here!'',masayang sabi nya matapos ang yakapan namin. Napalingon naman sya sa likod ko at nakita sina Cale at Tyler. ''Who are they?'' ''By the way tita, they are my friends. She is Cale, and the one beside her is Tyler, her boyfriend'', magalang na pagpapakilala ko. ''Nice to meet you guys. I'm glad na nakapunta kayo rito. Zach told me to prepare for a celebration. So, what will be the celebration for?'', tanong ni tita kay Zach. ''Nakapasa po ako sa final exam namin, Mom'', emosyonal na anunsyo ni Zach sa Mommy nya. Napatakip naman sa bibi si tita bago yakapin si Zach. ''I'm so proud of you, Zach. Salamat anak'', maluha luhang saad ni tita kay Zach. Nsa ganon silang sitwasyon nng may biglang dumating. ''What's happening here? Bakit nasa labas kayong lahat?'', baritonong tinig na nakapaghiwalay sa mag ina sa pagkakayakap. ''Nakapasa ang anak mo sa final exam! Malapit ng maging engineer ang anak natin!'', masayang balita ni tita sa asawa. Gulat na nilingon ni tito si Zach, na nakatingin na sa kanya. ''Congrats, son. I'm so proud of you. Kami ng mommy mo proud kami sayo.'', sinalubong ni tito si Zach ng yakap. Ramdam namin na talagang proud ang parents ni Zach sa kanya at sa mga achievements nito. Hindi biro ang paghihirap ni Zach sa pag aaral. ''Salamat Dad, maraming salamat sa lahat ng hirap,sakripisyo at pagmamahal nyo para sakin. Kung hindi po dahil sa inyo, baka hindi ko naachieved ang lahat ng 'to'', garalgal na tinig ni Zach. Alam ko kung gaano nya kamahal ang pamilya nya at hindi nya lang 'yon naipadama dahil sa nangyari dati dahil sa hindi nila pagkakasundong mag ama. ''Mahal ka namin anak. Mahal na mahal ka namin. Pasensya na sa nangyari dati anak. Hindi ko sinasadya 'yon. Nadala lang ako ng galit at stress.'', sinserong paghingi ng tawad ni tito kay Zach. Kasalukuyan kaming kumakain sa dining area, habang nag uusap ang mag ama. Si tita at Zach ang katabi ko, at napapagitnaan nila ako, habang si Tyler at Cale naman ay katapat lang namin ng upuan. ''Okay lang po'yon, dad. After all you and mom are still my parents. Makakatulong na po ako sa business natin. After our board exam, I'll manage our company. I'm sure makakapasa ako. Next week na po 'yon. I hope suportahan nyo po ako dad, mom'' ''You'll always have our support anak. Kahit ano pa man ang pagdaanan mo anak, nandito kami lagi para sayo. Always remember that'', malambing na ani ni tita. Nginitian sila ni Zach bago sya bumaling ng tingin sakin, na ikinagulat ko. ''Also, I want to used this opportunity to give thanks to one of my supporters who always there for me, the person who always vcheers me up, and the person that I love'', matamis na mahabang litanya nya, bago tumayo at maglahad ng kamay sakin, na agad kong tinanggap. ''Thank you very much, Yvonne. You gave me inspiration to do my best at everything. You're the only person who gives butterflies in my stomach, who makes me feel chills and let my stress out. I just want you to know that.....I love you Yvonne, I really do'' His sweet and sincere words makes me stiffened. I can't believe he confessed infront of his family and my friends. ''Z-Zach'', utal kong tawag sa kanya. Hinawakan nya ang kamay ko at ngumiti sa mga taong nakaupo sa dining table. ''Ipinagmamalaki ko po ang babaeng nasa harapan nyo ngayon. Ang babaeng walang sawang sumuporta sakin, sa lahat ng desisyon ko at sa bawat ginagawa ko sa araw araw. She makes me feel complete. Kahit minsan hindi nya kinahiya na ako ang kasama nya. Ang babaeng hindi nagsawa sakin. She makes sacrifice, too. I'm also sure that her parents are so proud of her because finally, after 5 years of studying hard as an architecure student, she finally made it. Our future Architect Pangilinan, soon to be my Mrs. Fabian.'', hindi ko na mapigilan ang sarili ko at napaluha ako hindi dahil sa lungkot,kundi dahil sa saya ng nararamdaman ko. Niyakap ko sya ng mahigpit na agad nyang tinugunan. ''Congrats hija'', masayang bati sakin ni tito at tita. ''I'm so proud of you, Yvonne.'', emosyonal na bulong sakin ni Zach bago bahagyang humiwalay sa yakapan namin at halikan ang sentido ko. ''To our future Engineer and future Architect!'', masayang sigaw nila bago itaas ang champagne. ''To our future Engineer and future Architect! Cheers!'', pag ulit namin bago uminom. ''Wait! Before evrything else, gusto ko lang po sanang sabihin na, hindi lang po kami ni Zach ang nakapasa, kundi pati na rin po ang mga kaibigan ko. Si Cale at Tyler'', nakangiting pahabol ko. ''Congratulations hijo, hija'', sabay na bati ni tito at tita sa dalawa. ''Thank you po tita, tito'', sabay rin na pasasalamat ng dalawa. ''Let's eat. I'm starve na eh, but before we eat, let's pray. Tatiana, hija, can you lead the prayer?'', malambing na tanong sakin ni tita. ''Sure tita, I'll gladly oblige'', magalang na sagot ko kay tita. As I've said, I lead the prayer and automatically closed my eyes. ''Saan nyo planong magtrabaho after board exam? Do you all have some plans?'', pormal na tanong ni tito samin habang kumakain. ''Actually, kami po ni Tyler we're planning sa pinakasikat na company mag apply. They have the best sallaries and hind lang po 'yon, maganda daw po makisama ang may ari.'', pagkukwento ni Cale. Napatingin naman sa kanya si tito, nagtataka ang pagkakatingin. ''Would you mind if I asked you what is that company's name?'', nakangiting tanong ni tito kay Cale. ''Build in Shine Company po name ng company tito'', nag aalangang sagot ni Cale, dahilan ng pagtinginan ni tita at tito pati na rin si Zach. ''Hija, the truth is, that's our company. By the way, it's a good decision. Sige bilang pasasalamat sa pagpunta nyo rito samin, kami ng bahala sa inyo. Magpunta lang kayo roon sa company namin and you're hired. Both of you'', nakangiting offer sa kanila ni tita. Nanlaki naman ang mata ni Cale na tumingin sakin bago tumayo at patakbong lumapit kay tita at tito. Niyakap nya ang mga ito at paulit ulit nagpasalamat.+ ''Malaking bagay po iyon tita, tito. Maraming salamat po talaga.'', ani ni Cale bago muling bumalik sa upuan nya at ubusin ang pagkain nya sa plato. Nakangiti akong bumaling ng tingin kay Zach na nakatingin na pala sakin. ''Thank you, Zach. I really appreciate it'', sinserong bulong ko sa kanya, na ikinangiti nya ng matamis. "Basta para sayo. Malakas ka sakin eh", malambing na tugon nya, bago sya lumapit sakin at halikan ako sa sentido.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD