Hinanda na ni Nadiah ang sarili niya lalo na't hindi na niya mapipigilan pa ang paglaslas ng patalim sa kanyang mukha. Hindi siya sumigaw o umiyak. Tiniis lang talaga niya ang sakit.
The knife pricked her skin. Hindi naman nakakamatay ang sakit niyon pero mahapdi lang talaga, kaya naman ipinikit na lamang niya ang mga mata.
But then she heard a choked cry, the thud of flesh on flesh, and her eyelids flew open even as the knife was ripped away from her skin.
Bryant had leaped from his chair. The ropes were behind him, some still dangling from his wrists. Nasa ibabaw ito ni Guevarra at pinagsusuntok nito ang lalaki sa mukha ng paulit-ulit.
Nakita naman niya na aataki na rin ang mga tauhan ni Guevarra kay Bryant kaya't napasigaw siya rito para balaan ito.
"Bryant!"
His head whipped up.
