กุลสตรี แม่ของดอกแก้วนั่งซึมหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เธอเปิดลิ้นชักหยิบภาพถ่ายใบหนึ่งขึ้นมา นึกย้อนถึงอดีตเมื่อเธอเจอหรั่งครั้งแรก เธอไปเที่ยวสะพานพุทธกับเพื่อนที่โรงเรียน กุลสตรีตอนอายุ 17 ปี เรียนชั้น ม.5 โรงเรียนสตรีชื่อดัง
หรั่งรวมกลุ่มเพื่อนนักเรียนเพาะช่างรับจ้างวาดภาพเหมือนอยู่ข้างถนน
“คนนั้นหน้าคุ้นนะเหมือนนายแบบเลย” เพื่อนคนหนึ่งทัก
“เราจำได้ เราเคยเห็นในนิตยสาร นายแบบชื่อพายัพ เอ๊ะ ? คนนี้ไม่ใช่นายแบบฝรั่งหรือ ทำไมมาอยู่แถวนี้” กุลสตรีมองหรั่งอย่างพิจารณา
เพื่อนทั้งกลุ่มจึงชวนกันไปจ้างวาดภาพ ส่วนหนึ่งเพราะความอยากรู้ว่าหรั่งใช่นายแบบที่พวกเธอคิดรึเปล่า
“วาดภาพขาวดำธรรมดาเท่าไหร่คะ” เพื่อนในกลุ่มถาม
“100 บาทครับ” เพื่อนในกลุ่มของหรั่งตอบ
“เลือกคนวาดได้ไหมคะ” กุลสตรีเหลือบตามองหรั่ง
“ได้ครับ หึ หึ หึ” ชายคนนั้นหัวเราะ “หรั่งเหลืออีกกี่คิว เสร็จแล้วต่อน้องกลุ่มนี้เลยนะเว้ย”
“เดี
