มะลิจ้องพ่อเป๋ง วันนี้เธอหัดทำไข่เจียวให้พ่อกินแหละ หรั่งยิ้มกว้างตักไข่เจียวของมะลิเข้าปาก
ปรี๊ดดดดด เลยครับ เค็มชิบหาย
“มะลิใส่อะไรลงไปบ้างจ๊ะ” หรั่งดื่มน้ำทีเดียวหมดแก้ว
“ตามป้ามิ่งสอนค่ะ ใส่ไข่ ใส่น้ำมันหอย ใส่ซีอิ้วญี่ปุ่น ใส่ผักหลังสุด แต่มะลิไม่ได้ใส่หมูสับนะคะ มะลิใส่ไม่เป็น”
“เดี๋ยวมะลิ บ้านเรามีซีอิ้วญี่ปุ่นด้วยหรือคะ” หรั่งสงสัย
“นี่ไง” มะลิชี้นิ้ว
“นั่นมันน้ำปลาค่ะลูก หนูเอาน้ำปลาใส่แทนซีอิ้วญี่ปุ่นใช่ไหมเนี่ย” มิน่าเค็มปี๋
“อ้า... มะลิทำไม่อร่อยหรือคะ” มะลิน้ำตาคลอ
“อร่อยจ๊ะอร่อย แค่เค็มไปหน่อย” หรั่งตักไข่เจียวเข้าปากโดยมีส่วนผสมเป็นไข่เจียวนิดเดียวและข้าวสวยเต็มช้อน เขาบันทึกไว้ในรอยหยักของสมองว่าพรุ่งนี้ต้องซื้อซีอิ้วญี่ปุ่นให้มะลิ
.................................................
ครูพัชรแอบถามมะลิตอนสอนพิเศษระหว่างรอหรั่งมารับ
“ยังค่ะ พ่อยังไม่มีแฟน”
“ถ้าคุณพ่อ
