Haunted By The Past

Kabanata 13

Bigla naman ako napa-layo sakaniya nanag marealize ko ang ginawa ko. Natakot lang siguro kaya ganoon nalang ang naging reaksyon ko.

"Sorry, Adam. Nadala lang." awkaward kong sabi sakaniya at hindi ko naman magawang tumingin sa mga mata niya.

"Ano bang ginagawa mo dyan?" tanong naman niya saakin. Hindi ko alam kung concerned ba ang tono niya pero mukhang curious lang naman siya.

"Akala ko aksi dito yung meeting room tapos nakatulog na pala ako." pag-eexplain ko naman sakaniya. Ilang katahimikan pa ay nagdesisyon na siya maglakad palayo. Sumunod naman na ako agad sakaniya kaya naman tahimik lang kaming bumaba hanggang sa liliko na dapat siya papuntang carpark. Gusto ko sanang tawagin yung pangalan niya pero hindi ko na nagawa dahil tuloy tuloy siyang naglakad.

Gusto ko lang sana mag-thank you ulit. Bukas nalang siguro akpag nagpunta ako bukas sa condo niya.

Wait? Pupunta ako? Ibig-sabihin ba tanggap ko na yung offer niya? Nakailang iling ako bago napag-desisyunan na pumunta na sa may gate at lumabas na ako at naglakad lang ng kaunti sa may waiting shed sa sakayan pauwi saamin. Dahil nga ginabi na din ako paniguradong punuan nanaman sa jeep nito.

Naiinis ako sa sarili ko dahil sa nangyari ngayon pero alam ko naman na kasalanan ko rin iyon. Hindi ko na ulit ahhayaan mangyari to para wala akong maistorbong tao. Isa pa, buti nalang ay late lagi umuuwi si Daddy kaya naman hindi niya na malalaman pa na hindi ako same time ng naging uwi.

Ilang minuto na ang lumilipas pero hindi parin ako nakakasakay dahil nga walang humihinto na jeep, puro punuan parin. Kahit pag-book ng service ay wala ring available. Tumingin ako sa relo ko at mag-9 na rin pala ng gabi. Kaya pala gutom na rin ako.

May humintong sasakyan sa harapan ko. Hindi naman ito pinansin dahil itinuon ko nalang ang mga mata ko sa mga dumaraang mga jeep.

"Tara na." narinig ko mual sa sasakytan kaya napalingon ako at nakababa na pala ang salamin nito. Si Adam pala.

"A-ah hindi na. M-may jeep na rin naman mamaya." sabi ko sakaniya. Hindi ko aprin magawa na tignan siya ng matagal dahil sa kahihiyan ko kanina.

"Gabi na. Sumakay ka na." Diretso niya lang na sabi. Umiling naman ako saka ko sinabi na okay lang talaga. Hindi siya pumayag dahil bumaba pa sya para lang pilitin ako sumakay sa sasakyan niya. Para naman akong kinikidnap nito. May mga ilang nakatingin saamin.

Umikot na siya sa kabilang pinto at pumasok. Malapit lang naman ang village namin from school Kaya hindi naman din magtatagal ito. Hay nako, Michelle wag ka na ngang umarte. ANG wish ko lang sana ay hindi mag traffic para lang maka alis ako agad

Teka, bakit ba ko nagmamadali? Pwede naman ako mag chillax lang hindi ba? Masyado naman yata akong halata na nahihiya ako sakanya. Sabi ko pa naman sa sarili ko nung isang na hindi ko hahayaan na utus-utusan lang ako ni Adam ng Ganon dahil unang una, aksidente lang naman ang nangyari at hindi naman yon sinasadya.

"You know I can hear you, right?" bigla naman niyang Sabi. Napatingin naman ako sakanya dahil hindi ko alam na sinasabi ko pala yung nasa isip ko?

"ha? Naririnig mo ko?" pag tatanong ko. Bahagya lang siyang tumawa at hindi sinagot ang tanong ko.

"I'm just kidding." seryoso na niya ulit na sagot. Napatango nalang ako ng dahan atsaka naman itinuon na ulit ang tingin ko sa daan. Hindi naman masyadong traffic Kaya malapit lapit na rin ako sa bahay. Siguro ay 15 minutes ay nasa Village na namin kami.

" Why did you insisted?" I suddenly asked. Para lang may mapag-usapan kami. Ang tahimik kasi kaya na-awkward ako bigla. Although, I'm an introvert naman talaga.

He did not answer. He just looked at me for a second then looked away.

"what do you mean?" he said in a serious voice.

"na ihatid ako? You know I can take jeep instead." Sabi ko. Hindi ko alam kung mukha bang nilalagyan ko ng malisya yon pero hindi Ganon ang gusto ko sabihin.

"what? Do you think I care if you can take jeep or not in this hour?" masungit niyang sagot. Nakatuon parin ang mata niya sa daanan habang ang kamay niya ay isang nasa steering wheel at isa naman sa gear shift.

Napasimangot naman ako sa sinabi niya. Kahit kailan talaga walang ka-substance substance kausap itong si Adam. Puro yabang lang sa katawan. This is what I hate to famous people, pakiramdam nila ang taas taas nila sa ibang tao pero if we will just dig deeper, we will realize na pare-pareho lang naman talaga tayo.

"If I know, you just want to see my sister" pang-aasar ko sakanya. I did not looked at him kaya hindi ko alam ang reaksyon na ginawa niya. One thing for sure, he wants to make a move sooner Kaya siya ganito.

Tahimik lang siya at hindi sumasagot. Maybe I was right. Hindi ko nalang din talaga alam paano ko sasabihin kay Jewel na kailangan niya makipag-date kay Adam para lang Ma-save ako lalo kay daddy.

Ilang sandali lang ay nakarating kami sa Village namin at ilang bahay lang ay narating na nito ang saamin. Paghinto ng sasakyan ay agad kong inalis na ang seatbelt ko dahil ayoko makita rin ako ni Jewel at baka iba ang isipin rin niya.

"Salamat, Adam. Pasensya na hindi pa kita mamaya sa loob." Sabi ko naman sakanya. Tumango lang siya. Hindi ko na siya inintay pa na magsalita at akmang lalabas na ko ng bigla siyang magsalita.

"Just help me to get close to your sister, I won't bother you anymore."

He said while looking straight into my eye. Tumango naman ako sakanya at sinabing 'okay'. Bumaba na ako ng tuluyan atsaka naman pumasok na sa gate. Buti nalang ay wala pa ang sasakyan ni daddy Kaya hindi ako mapapagalitan.

Pagkapasok ko sa loob ay dumiretso na ako sa kwarto ko para magpalit ng damit bago kumain dahil mag-aaral pa ko para sa quiz namin bukas. Ito nalang na taon na ito at mag-kokolehiyo na rin ako. Decided naman na ako sa kukuhain ko pero hindi parin payag si Dad. Nagsisimula na rin kasi kahit papano ang mga entrance exam kaya pinagbubuti ko ang mga grades ko.

Pagkaligo ko ay bumaba na rin ako. Kumuha lang ako ng pagkain sa Plato at sa kwarto na ako kumain para kumakain ako habang nag-aaral. Habang nag aaral ako ay bigla kong naalala ang sinabi ni Adam. Hindi ba parang ibinenta ko naman ang kapatid ko sa gagawin kong iyon? Lalo kung balak lang pala niya gantihan si Maxx.

Kahit na naiinis ako dito kay Jewel ay hindi naman yata Kaya ng konsensya ko nag gagawin kong yon para kay Adam. Hindi rin natin masasabi kasi baka magustuhan ni Jewel si Adam at hindi naman pala siya seseryosohin ni Adam.

Naibaba ko ang ballpen ko at isinara ko na ang notebook ko. Matutulog na ako kaysa mag-isip pa ng mga kung ano-ano. Mas okay siguro kung maka usap ko si Adam tungkol dito. May ibang paraan pa naman siguro.

Kinabukasan ay nagising ako sa laging oras ng gising ko, Ala sais. Bumangon ako para maligo at nagbihis ng uniform namin. Friday ngayon Kaya naman naka-PE uniform kami. Pagka-bihis ko ay bumaba na ako agad sa Dining Area para kumain. Naririnig ko si Daddy at Jewel na nagtatawanan sa baba.

Biglang may kung anong lumundag sa puso ko nang malaman kong nandito si Daddy. Usually kasi ay lagi siyang wala kapag breakfast. Dali-Dali akong bumaba at binati ka agad si Daddy.

"Good morning, daddy!" bati ko sakanya habang nakangiti. Sabay na tumingin sakin SI jewel at Dad. Ang kaninang maaliwalas na mukha ni dad ay nawala. Itinuon na niya ang tingin niya sa pagkain niya at inirapan naman ako ni Jewel. Nawala rin ang ngiti sa labi ko at tumuloy ako sa kusina para kuhanin ang cereal. Gusto ko sana mag-cereal nalang para pwede ko kainin ng mabilis at nakatayo pero biglang lumabas si Nanay Flor.

"Michelle, anak! Akala ko mamaya ka pa papasok Kaya hindi ako nag labas ng Plato doon sa dining para sayo." Sabi niya. Ngumiti naman ako sakanya atsaka sya hinawakan sa balikat.

"okay lang po. Opo, mamaya pa po dapat ang pasok ko pero maaga po ako papasok kasi po may aaralin po ako sa library." page explain ko naman sakanya. Abala siya sa pag kuha ng Plato ko kahit na sinabi kong huwag na sya mag abala pa.

"Ewan ko ba naman sayo, anak. Dito ka nalang dapat nag-aaral, Ganon din naman yon dahil tahimik rin dito." Sabi niya at bahagya siyang tumawa. Natawa rin ako dahil totoo naman na wala talagang maingay dito.

"Wala po kasi akong libro ng Research Kaya po hihiram ako sa Library po." mahina ko lang na Sabi dahil ayoko marinig iyon NI daddy. May allowance naman ako for the whole month pero sakto lang yon. Hindi ako binibigyan ng sobra ni Daddy dahil hindi naman daw ako sanay mag-pera. Wala naman problema sakin yon dahil hatid at sundo naman ako ng driver namin.

Nagulat si Nanay Flor sa sinabi ko. Hinaplos ko na lang ang balikat nya ulit at sinabing ayos lang ako sa Ganoon. Matagal na samin si Nanay Flor Kaya alam niya na rin ang relasyon namin NI daddy Lalo nang mawala si Mommy. Siya na rin yung itinuring kong pangalawang Ina dahil siya ang nag-a alaga saamin simula noon Lalo kapag may sakit ako.

Napilit ko siya na mag cereal nalang ako Kaya naman hindi na niya ulit inihain ang mga Plato. Inubos ko agad ang cereal ko atsaka naman nag desisyon nang umalis. Nandon pa sa Dining sila daddy at may pinag-usapan.

"Daddy, please payagan mo na ako sumama Kela Keila mamaya sa BGC." pagpapa-cute ni Jewel kay Daddy. Hawak pa nito si Daddy sa braso at nakapatong ang ulo sa balikat NI daddy.

Oo, naiinggit ako kasi gusto ko yung relationship ni Dad kay Jewel. Simula Bata ako, never ko naramdaman kay Daddy yung ginagawa niya kay Jewel. Sabi ni Daddy, malas daw kasi ako sa buhay niya Kaya hindi niya ako masyadong nilalapitan. I tried to ignore it pero minsan napagtatanto ko na tama sya pero ayoko itigil ang pag lapit Kay dad kasi baka is nag araw maging okay na kami at marealize ni daddy na anak niya rin ako.

"Okay, baby. Basta pahatid kayo sa driver natin ha." Nakangiti naman na Sabi ni Daddy atsaka pa tumawa dahil natutuwa sya na ang lambing sakanya ni Jewel. Basta talaga si Jewel, oo agad si daddy.

"YAY! Thanks dad. The best ka talaga!" masaya g sabi NI jewel at hinalikan nya sa pisngi si Daddy.

"Dad, aalis na po ako. Ingat po kayo sa work." sinubukan kong gawin na kalalabas ko lang kunwari ng kusina at nagpanggap na hindi sila nakita ni Jewel. Akmang hahalik ako sa pisngi NI dad nang bigla siyang lumayo ng bahagya. Napatigil ako saglit at narealize ko na ayaw ni Dad kapag ako ang gagawa non sakaniya. Ngumiti ako kay Dad.

"Ingat po. Una na po ako." Sabi ko atsaka naman umalis na. I tried my best to not let my tears down dahil ang aga aga para umiyak.

Hinatid ako ng driver namin sa school at nag lakad papasok na sa room. Hindi mawala sa isipan ko ang kaganapan ngayong Umaga sa bahay Kaya hanggang sa room ay tulala pala ako.

"hoy, Michelle. Ano na nangyari sayo?" Sabi ni Min. Kami lang ang tao dito sa room namin dahil usapan namin ay dito kami magkikita bago kami pumunta sa Library.

"ha?" lutang kong Sabi.

"Si ateng, lutang nanaman. ano nanaman naging ganap sayo? Ang aga aga tulala ka."

Ikinuwento ko kay Min ang nakita kobago umalis ng bahay. Mabuti nalang hindi ako naiyak habang nagkukwento kay Min.

"Yang daddy mo talaga may favoritism!" Sabi ni Min.

"Hindi ko na talaga alam kung hanggang kailan kami magiging ganito ni Daddy. ANG daming araw at taon ang nasa sayang na hindi kami naguusap ni Daddy." Sabi naman kay Min. Hinagod nya lang ang likod ko kahit na hindi naman ako umiiyak. Buti nalang talaga may kaibigan ako na hindi ako I iiwan kung hindi baka hindi ko na alam ang nangyari sakin. Parang human diary ko na rin kais itong si Min.

" Better days are coming, okay? Just pray hard." sbai niya atsaka Ngumiti saakin. I smiled backed. After all the dramas ay nag tapos na kami ng readings sa research namin hanggang sa Nagkaroon kami ng Klase.

After ng quiz ay masaya naman ako sa naging results dahil pasado ako at highest. Achievement na iyon para saakin Lalo at kanina lang ako nakapag aral dahil wala akong libro ng research.

Kapag nakuha ko na ulit ang allowance ko ay pupunta ako agad sa Recto para makabili ng libro.

Pag tapos ng klase ay lumabas na ang mga estudyante. Inayos ko na din ang gamit ko saka naman lumabas na din kasama si Min. Nagtatanungan lang kami sa kung ano gagawin namin sa weekends. Ako, usual lang. Magbabasa ako ng mga novels atsaka baka Simulan ko na yung project sa isang subject.

"Michelle, una na ko ha. Sunduin ako ni Daddy kakain kami sa may seafood restau doon sa BGC." Sabi ni Min habang abala sa pagttext. Siguro ay kausap niya ang daddy niya.

"Sure. Uuwi na rin naman ako Kaya walang problema. Enjoy kayo ni Tito." Sabi ko atsaka Ngumiti sakaniya. Bigla siyang tumingin Akin atsaka Ngumiti na parang nalulungkot sya for me.

" Alam mo, bestfriend kita Kaya gusto ko masaya ka rin, okay? Why don't you just join me and Dad? I'm sure that's fine with him! " Sabi niya at agad na kinuha ang phone niya. Pinigilan ko naman siya ka agad.

"ano ka ba, Min. Bonding nyo yan ng Dad mo Kaya sige na. May gagawin din naman ako ngayong araw e." sagot ko sakaniya. Buti naman at hindi na rin siya nangulit.

Pagkaalis niya ay dumiretso na ako sa may gate para intayin ang service ko. Pero hindi service ko nag dumating kung hindi si Adam. Huminto nanaman sya sa harap ko at pinasakay ulit ako

" We're going somewhere." Sabi niya at agad agad na pinaharurot ang sasakyan niya.