FORCED MARRIAGE TO MR. RIGHT

SIX- THE UNUSUAL NEWLY WED DESTINATION

HER POV

“Saan mo ako dadalhin?,” nenerbiyos na saad ko sa kanya ng hinila niya na ako papunta sa nakaabang na private jet plane sa roof top ng villa.

“Really,wifey?,” napatanga ito sa akin at saglit na napaisip.

“Saan mo nga ako sabi dadalhin?,” giit ko pa hindi naman ako bobo para hindi ko maintindihan na sasakay kami ng umaandar na bagay na iyon sa unahan namin pero talagang sa tanang buhay ko ay hindi pa ako nakasakay ng ganyan.

“Look, is this for real? Are you having a cold- feet, I thought this is one of your bucket- list—- to be able to fly high in the sky?,” natigil kami sa paghakbang at saglit itong natigilan na umiling- iling pa.

Agad akong nakabawi kahit tense na tense na, ako nga pala si Bianca “ Ahmm… of course!! Yeah…”

“Alright, wifey! I am here, don’t feel nervous, I am just fulfilling your wish!,” napasinghap pa ako ng kinintalan niya ako ng mabilis na halik sa aking noo, mabuti na lang talagang maginoo itong napangasawa ko kung hindi talagang saan ko pupulutin ang sarili kong nagkataong mapangahas ito sa akin.

“Okay!,” tipid kong sagot at nagpaakay na lang sa kanya papasok ng private jet.

Una itong sumampa sa loob at inilahad ang isang kamay nito sa akin. Napatigil ako saglit. Rumaragasa ang kaba sa aking dibdib. Bigla akong pinawisan ng malamig na hindi ko maintindihan.

“Do you trust me?,” mapanuring saad nito sa akin.

I trust him but I don’t trust my feelings for him. Ilang oras pa lang nga kami nagkakasama ay hindi na panatag itong puso at isipan ko. Natatakot akong mapag-isang kasama siya. Baka hindi ko mapanindigan ang aking pangako sa aking sarili na hindi mahuhulog kay Benedict.

Pero ano itong pinupukaw nitong kamalayan sa kaloob- looban ko. No man had ever let me feel this way except with the estranged man in my dreams. Hindi naman siguro ang estrangerong iyon ay si Benedict. Napakaimposible naman. Puwede ba iyon na magkaganoon?

“Hey, wifey, c’mon… just close your eyes, ako na bahala sa iyo!,” I did what Benedict told me, I gave him my other hand and I just felt his tight hold upon me and pull me up in his embrace.

The next thing I knew and felt that I was seated beside him already. Binuksan ko ang aking mga mata, only to see his amusement clearly pictured out in his handsome face. Napagwapo nga talaga nito at doon ko pa nakumpirna na may lahi itong banyaga.

His eyes were color deep gray. Sa unang tingin ay mapapagkamalang itim lang. Ngunit as I look closer to him, ang mga mata niya’y matingkad na abo lalo na kung siya’ay ngumingiti tulad ngayon.

“Bakit ganyan ka makatitig sa akin?,” busangot kong sabi upang ikubli ang aking kilig.

“What? Is it bad to stare at you my lovely wife? I just can’t believe that after a year of chasing you… you are finally mine now!,” siwalat pa nito na mas inilapit pa nito ang katawan ko sa kanya.

Ang isang kamay nito ay nakaakbay sa akin samantalang ang isang malapad na palad nito ay ipinatong roon ang dalawang kamay kong magkahugpong. Shocks, ang possessive naman ng lalakeng ito. Wala ba itong alam sa salitang “space”. Dyossskolord!!!

“Hah? You did chase me?,” maang kong tanong dahil hindi ko talaga alam paano nakilala ni Benedict si Bianca.

“Of course you don’t know about it. We have all the time to talk about it but now let us enjoy this sky adventure!,” siya na mismo ang kumabit ng mga safety lock sa aking katawan.

Maya-maya lang ay dahan- dahan ng bumelo ang private jet palipad sa ere. Kumapit na lang ako ng mahigpit kay Benedict sa sobrang takot ko. This is my first ever air flight kaya kasalanan ko bang kabahan ng husto.

“Wifey, are you alright,heyyy!?,” ang mga huling katagang narinig ko mula kay Benedict bago ako mawalan ng ulirat. Hindi ko na talaga nakayanan ang aking pagkahilo at pamumutla na parang hinalukay ang aking sikmura habang nasa ere.

Hindi ko alam kung ilang sandali na ako nawalan ng malay basta paggising ko’y nasa bisig na ako ng aking asawa. Oo, asawa dahil ako lang naman ang impostora niyang wifey. Mahahalata ko sa kanya ang matinding pag-alala. Pakiramdam ko ay wala na kami sa ere pero parang nakahilata ako sa ulap.

“Thanks gracious, your wake! I am so worried about you, my wifey!,” anas pa ni Benedict sa akin at iniyakap niya ako sa kanyang dibdib na halos hindi ako makahinga.

“Wait… I can’t breathe!,” bahagya reklamo ko pa hindi dahil sa nahihirapan akong huminga kung hindi dahil amoy na amoy ko ang masculine scent niya na nanunuot sa ilong ko.

Isa pa, he is wearing a white polo shirt na bahagyang nakabukas ang dalawang butones nito sa dibdib kaya’t sa pagdampi ng mukha ko sa dibdib niya ay nakikiliti ako sa mabalbon nitong balat.

“Oh, I am sorry… are you feeling good now? may masakit ba sa sayo? You want us to return to the villa?O dadalhin na kita sa ospital?,” sunod- sunod nitong tanong.

Dahan- dahan na niya akong pinasandal sa couch seat ng private jet niya. Nakalapag na pala kami sa lupa na hindi ko man lang naramdaman. Pagkuway tinampal ko ang aking noo. He is so worried about me. Napakasuwerte ko naman pala talaga.

“Yes.. I am good!,” sabi ko pa.

“Are you sure?,” pangungulit niya pa.

“Sure,” tipid kong sagot.

“Okay, let me carry outside,” tatanggi pa sana ako ngunit binuhat niya na ako.

Para naman maitago ang pamumula ng aking pisngi ay sinubsob ko na lang ang aking mukha sa kanyang dibdib. Narinig ko ang kanyang pagkuway na pagbuntong-hininga at pagregidon ng kanyang dibdib nang maidantay ko na roon ang aking ulo.

''Where are we going?,''sabi ko pa kahit nakasubsob na ako sa kanya.

''Please wifey stop talking..shit!!! No... I mean...I am sorry, please look at me?,'' saad pa nito na tila nahihirapan.

''Ang dami ko ng tanong ah...answer it all please!!!,'' hindi pa rin ako nagpaawat sa kasasalita kahit para ko ng hinahalikan ang kanyang dibdib.

''Shhhh.. silly wifey.... stop it or I might take your here, right now!,'' tila naman ako naalarma sa kanyang babala kaya't bigla kong natutop ang aking labi.

''We are here open your eyes my lovely wifey!,''deklara pa nito ng tumigil ito sa paglalakad.

Hindi ko alam kung bumalik na ba sa natural na kulay ang aking pisngi basta't alam ko lang ay parang dinuduyan ako sa masarap na pakiramdam na makasama ko ang isang makisig at gwapo na asawa ko na talaga. Sinunod ko ang sinabi niya, dahan-dahan kong iniingat ang aking ulo at agad na napalinga-linga sa buong paligid ko upang maiwasan ang pagtama ng aming mga mata.

Gusto ko man magtatalon sa saya at tumili ng pagkalakas-lakas ay pinigilan ko na lang dahil ang kilala nitong Bianca ay seryoso sa buhay. Bianca is an empowered and well-driven at may paninindigan sa gusto nito.As for me,I am quite the opposite mas gusto ko ang simpleng buhay at pagiging totoo sa sarili. I am the homebuddy type while Biancaa loves partying and discovering new things.

Most of the time, I am the free-spirited daughter kaya't naappreciate ko talaga ang ganitong view. Calming nature view on top of the mountain with full of different colors of roses. Tila nasa bed of roses ako.

“Wow… ang ganda ng view!,” mapanghanga kong anas

“Yes, indeed what a perfect beauty!,” imbes nakatanaw ito sa mga taniman ng mga rosas ay sa akin pala ito nakatitig kaya’t paglingon ko sa kanya ay nagtama ang mga paningin namin.

I just brushed off my tangled hair. Presko at mabango ang simoy ng hangin na nanunuot sa aking hininga. This place has a romantic vibe. He grasped my other hand to stop me from fixing my stubborn hair and he did it for me and I was mesmerized by his gentle gesture. Nakakakilig talaga na gusto ko na lang magtitili.

“Ahhh… ehhh.. Mis—ter puwede mo na ba akong ibaba, nakakalakad naman ako!!,” kunwaring maktol at iwas ko dahil parang hindi ko na makayanan pa ang sumisilab na init sa aking katawan sa aming paglalapit.

“Oh okay wifey, call me hubby!,” saad pa nito at dahan-dahan akong ibinaba.

Mabuti na lang ay nakawedge sandal ako ng three inches kung kaya’t hindi gaano nalubog ang sapin ko sa mga paa sa malambot na lupain ng taniman ng mga rosas.

“Why here?,” basag ko sa katahimikan habang dahan- dahan naming binabagtas ang makipot na daan patungo kung saan.

“Why not? You have been too busy lately chasing your dreams. I am sure you are tired from the busy and noise of the city,” agad nitong pahayag.

“Ahmnn…,” tangi ko na lang nasabi dahil nga impostora ako ay hinayaan ko na lang.

“Why didn’t you accept my company’s offer? balik nitong tanong sa akin.

“What do you mean?,” inosente kong tanong.

“The hundred thousand, free car and free condo unit salary package benefit to work as my executive assistant?,” untag pa nito.

“Oh, I see.. I —- am not—- ready for work yet!,” utal utal kong sabi.

“Impossible… you are a goal- setter as far as I know you are so witty with your graduation speech as magna c*m laude of St. Therese University back then!,” bulalas pa ni Benedict sa akin.

“Hah? So, you are my avid fan at doon mo ako nakilala hmp?!,”gagad ko.

“Yeah…!!! And that from that time I never stop thinking of you and I said to myself you are the one,” proud pa nitong sabi.

“Bakit hindi ka nagpapakilala muna sa akin like the usual?,” sabat ko.

“Because I am unusual person and I don’t reveal myself to others I trust and I fondly like them and then you are exceptional because you captured my heart!,” he stop walking and face me with a twinkling admiring eyes.

Heto na naman ang puso ko kakabog- kabog at ang puso ko na tumatahip ng kay bilis. Haist! Paano ko mapipigilan itong napakainit na damdamin ko para sa kanya kung ganito siya ka lambing at kasimpatiko sa akin.

“So you trust me?,” usisa ko na lang at ipinilig ang aking ulo.

“Of course, we would not be married now if I don’t trust you!,” agaran nitong sagot.

“Ganoon ka bilis nagtiwala ka na agad sa akin. Ni hindi mo nga ako nakilala personally? Sabi mo hindi ka basta- basta nagtitiwala kung kani- kanino, why the change of heart with me?,” pagkukumpirma ko pa.

“Isn’t it obvious wifey because I am truly madly in love with you so I moved mountains just to have you, Bianca…!,” napasinghap ito ng malalim at inilapit ang mukha sa akin upang hagkan sana ako ngunit mabilis akong umiwas at humakbang na paabante.

“Gotcha, wifey!,” mabilis nito akong nahuli and he back hug me and carry me in the air at inikot-ikot sa ere.

“Hoy! Nahihilo ako… ano ka ba…heheheh!,” hindi ko ba alam dahil para akong kinikiliti sa bawat balahibo niyang dumadampi sa aking balay.

“You can’t run away from me again, wifey, you are mine, akin ka lang!,” he said on top of my head and turn my whole body towards him and its like a magic, our gazes locked with each other.

I just waited for the moment as if the whole world stop and just the two of us in this beautiful bed of roses eye to eye, nose to nose and face to face with each other. Ito na ang moment of truth na mahahagkan na niya ako.

“Uhmn… Mam and Sir handa na po ang meryenda!,” in just one snap nahinto ang moment of excitement when I turn my head to an old lady staring in front of us.

“Hoy s**t!,” bulong pa ni Benedict.

“Ahmnn, susunod po kami!,” out of nowhere na sagot ko dahil ako lang na walang katao/ tao sa ganito kalapad na hardin ng mga rosas.

Tumalima na ang matandang babae kaya’t napasunod na lang kami ni Benedict. He intertwined our hands together as we walked forward.

Hindi rin nagtagal ay natanaw na namin ang mallit na cogon cottage sa dulo. Maliit lang ito na marahil ay pahingahan ng mga taong dumarayo rito. Sakto lang ang oras na ipinunta namin ni Benedict dito dahil hindi naman tirik na tirik ang araw. Malapit na rin kase siguro mag- alas tres ng hapon.

Pagkarating namin sa cottage ay ipinaghila ako ng upuan ni Benedict. Mayrooong 2-seater kawayan chair and table na sakto lang sa aming dalawa. Pagtingin ko sa lamesa ay may mga kakanin at inumin. Agad naman ako dinulutan ni Benedict ng mga ito. Hindi na ako nagpakeme pa dahil gutom na rin kasi naman hindi ako kumain ng maayos kaninang wedding lunch namin.

Tahimik lang akong kumakain habang si Benedict ay nangingiti lang sa pagmasid sa akin. Kailangan ko na talagang sanayin ang aking sarili sa makalaglag panty na mga tutig ng aking asawa na tila ba hinuhubaran na niya ako sa kanyang isipan.

“Are you done checking me out, wifey?,” amuse na amuse nitong sabi na kung hindi pa ito nagsalita ay hindi ko pa narealize na nakatulala na akong nakatunghay dib sa kanya.

“Uhmnn… hindi ah… asa ka?,” tumalikod ako sa kanya at tumingin sa mga nagagandahang mga oras.

“Alright, sabi mo eh!,” napahalakhak ito na parang kiniliti kaya’t mas nalukot ang pagmumukha ko upang ikubli ang aking pagkapahiya.

Hindi puwede ito. Hindi ako dapat mahulog sa karisma at kakisigan niya. Hindi naman ako ang mahal kung hindi ang kapatid ko, si Bianca. Pero paano ko mapipigilan ang puso ko kung sa tuwina ay nakikita at nakakasama ko siya.

Siguradong mamaya ay sisingilin na nito ang kabayaran ng pagpapakasal at pagtulong nito sa aming pamilya. Paano ko isusuko ang aking p********e sa lalakeng hindi naman talaga ako ang tunay na mahal?

“What are you thinking wifey?,” he massaged my back gently that sent electrifying sensation down my spine.

“Ah.., eh… nothing… please stop…okay lang talaga ako!,” bigla akong tumayo dahil tila pinapaso ako sa bawat pagdaiti niya ng kanyang kamay sa aking balat kahit pa may telang nakapatong rito.

“I am sorry I scared you… look binigla kita, can we be friends?,” suminghap ito at pilit na kinalma ang sarili.

Hindi ako nagsalita at nanatiling itinuon ng tingin sa malayo. Isang malalim na bunting - hininga na naman ang pinakawalan nito bago nagsalita na naman muli.

“Alright… Bianca, from now on no touching, no wifey calling, I will court you the usual … I know this is too fast for you. Anything I will do for you, basta kasama lang kita,” napaluha ako sa kung gaano ka sincere ang mga katagang pinakawalan niya how can I not fall from this kind of man? Oh, heavens!please help me.