Claimed by Sir Frederic

Kabanata 9

Isang linggo ang mabilis na lumipas matapos ang matinding gulo sa BGC Tower. Ang balita tungkol sa pagkahuli kina Mandy at Magnos ay mabilis na kumalat sa buong underground society. Ang dating makapangyarihang asawa at security head ng mga Falcon ay pormal nang pinalayas at nawalan ng lahat ng karapatan sa kumpanya. Si Jacob naman, na halos hindi matanggap ang katotohanan tungkol sa kanyang tunay na ama, ay piniling lumayo muna sa Maynila upang magsimula ng panibagong buhay bilang isang ordinaryong tao.

Samantala, sa loob ng BGC Penthouse, napakatahimik at napakapayapa ng buong palapag. Wala na ang mga armadong bantay sa bawat sulok ng hallway. Tanging ang mahinang tugtog ng musika mula sa sound system at ang tawanan ng anim na taong gulang na si Abigail ang maririnig sa buong sala. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, parang unti-unti nang bumabalik ang normal na buhay sa loob ng penthouse.

Nakatayo si Frederick sa harap ng malaking glass wall habang nakatingin sa magandang tanawin ng lungsod. Nakasando lamang siya at nakapantalon habang may hawak na baso ng juice. Wala na ang dating mabigat na tingin sa kanyang mga mata. Tahimik lamang siyang nakamasid sa mga gusali at ilaw ng Maynila habang iniisip ang lahat ng nangyari sa nakalipas na mga buwan.

Mula sa likod ay dahan-dahang lumapit si Kristela. Nakasuot siya ng simpleng puting dress na lalong nagpapakita sa kanyang ganda. Lumapit siya kay Frederick at ipinalupot ang kanyang mga braso sa malapad na bewang ng lalaki bago isinandal ang mukha sa matigas nitong likod.

"Ano ang iniisip mo?" mahinang tanong ni Kristela habang nararamdaman ang mabagal na paghinga ng lalaki.

Humarap si Frederick at dahan-dahang inangat ang baba ni Kristela gamit ang kanyang mga daliri. Tinitigan niya ang magagandang mata ng dalaga na sa loob ng maraming taon ay siyang tanging nakapagpabago sa matigas niyang puso.

"Iniisip ko kung paano kita bibigyan ng buhay na malayo sa gulo at takot," mababang sabi ni Frederick habang hinahaplos ang pisngi ni Kristela. "Sa loob ng maraming taon, puro galit at p*****n ang buhay ko. Pero noong dumating ka at si Abigail, napagtanto ko na may mas mahalagang bagay pa kaysa sa kapangyarihan."

Napangiti si Kristela at hinawakan ang kamay ng CEO na nakadikit sa kanyang mukha.

"Kasama mo na kami, Frederick. Hindi mo na kailangang makipaglaban nang mag-isa."

Tahimik na pinagmasdan ni Frederick si Kristela. Sa unang pagkakataon, naramdaman niyang hindi na niya kailangang harapin ang mundo nang mag-isa. May isang babae at isang anak na naghihintay sa kanya sa bawat pag-uwi niya.

Iniyukod ni Frederick ang kanyang mukha at hinalikan ang mga labi ni Kristela. Puno iyon ng lambing at pagmamahal na matagal niyang itinago. Hindi na iyon halik na nagmumula sa galit o pagnanais na mangibabaw. Isa na itong halik ng isang lalaking natatakot mawala ang babaeng mahal niya at handang gawin ang lahat para manatili ito sa kanyang tabi.

Makalipas ang ilang sandali, hinawakan ni Frederick ang kamay ni Kristela at sabay silang nagtungo sa master bedroom. Sa loob ng silid, nagkaroon muli ng tahimik at pribadong sandali ang dalawa. Sa gitna ng bagong simula ng kanilang buhay, ipinakita nila sa isa't isa ang pagmamahal na matagal nilang ipinaglaban. Para kay Frederick, tuluyan nang nagbago ang kanyang buhay. Ang dating malamig na Mafia CEO na sanay mabuhay sa panganib ay natutong pahalagahan ang isang pamilya at ang isang babaeng tunay niyang minamahal.

Ilang buwan ang mabilis na lumipas matapos ang lahat ng nangyari sa BGC. Minabuti ni Frederick na dalhin sina Kristela at Abigail sa kanyang pribadong rest house sa Tagaytay upang doon muna sila magpahinga. Malayo iyon sa ingay at gulo ng Maynila. Wala ring masyadong nakakakilala sa kanilang lugar doon kaya mas naging tahimik ang kanilang pamumuhay. Mula sa malawak na balkonahe ng rest house, kitang-kita ang malamig na hangin at ang magandang tanawin ng Taal Lake.

Nakatayo si Frederick sa balkonahe habang nakatingin sa malayo. Nakasuot siya ng simpleng puting polo na nakatupi ang sleeves hanggang siko. Wala na ang dating matinding galit sa kanyang mga mata. Sa halip, makikita sa kanyang mukha ang kalmadong ekspresyon ng isang lalaking sa wakas ay nakahanap na ng tunay na kapayapaan.

Mula sa loob ng kwarto ay dahan-dahang lumabas si Kristela. Nakasuot siya ng simpleng silk dress na bahagyang gumagalaw dahil sa malamig na hangin ng Tagaytay. Lumapit siya sa likod ni Frederick at ipinalupot ang kanyang mga braso sa bewang ng CEO.

"Frederick," mahinang tawag ni Kristela habang isinisiksik ang kanyang mukha sa malapad na likod ng lalaki. "Gising na si Abigail. Naglalaro na siya kasama ang mga kasambahay sa hardin."

Humarap si Frederick at agad na hinawakan ang bewang ni Kristela upang ilapit ito sa kanya. Tinitigan niya ang mukha ng dalaga bago dahan-dahang hinalikan ang noo nito.

"Salamat, Kristela," mababang bulong ni Frederick habang hinahaplos ang pisngi ng dalaga.

"Para saan?" takang tanong ni Kristela habang nakatitig sa mga mata ng lalaki.

"Dahil hindi ka sumuko sa akin," sagot ni Frederick habang seryoso ang kanyang boses. "Sa kabila ng lahat ng pananakit ko sa iyo noong una, sa kabila ng gulo ng mundo ko, nanatili ka pa rin sa tabi ko. Ikaw at si Abigail ang nagligtas sa akin sa dilim."

Napangiti nang matamis si Kristela. Inabot niya ang leeg ni Frederick at inilapit ang mukha nito sa kanya bago siya hinalikan. Saglit na nagtagpo ang kanilang mga labi at muling naramdaman ng dalawa ang pagmamahal na nabuo sa pagitan nila matapos ang lahat ng pinagdaanan nila.

"Hindi na ako aalis sa tabi mo, Frederick," bulong ni Kristela. "Kahit anong mangyari, mananatili ako sa tabi mo."

Mahigpit siyang niyakap ni Frederick. Matagal siyang nanatili sa ganoong posisyon habang nakapikit at tila pinapahalagahan ang bawat sandali na kasama niya si Kristela. Hindi niya akalaing darating ang araw na ang isang babaeng minsan niyang nasaktan ay magiging dahilan upang gusto niyang baguhin ang kanyang buhay.

Makalipas ang ilang sandali, magkasamang bumalik sina Frederick at Kristela sa loob ng malaking master bedroom. Doon ay ipinagpatuloy nila ang kanilang tahimik at pribadong sandali bilang magkasintahan. Sa gitna ng malamig na hangin ng Tagaytay, lalo nilang naramdaman ang init ng pagmamahalan na matagal nilang ipinaglaban. Para sa kanilang dalawa, ang mga nangyari noon ay bahagi na lamang ng kanilang nakaraan at ang mahalaga ngayon ay ang buhay na bubuuin nila kasama si Abigail.

Kinabukasan ng umaga, maagang nagising si Kristela. Nang lumabas siya sa kanilang silid, napansin niyang kakaiba ang kilos ng mga kasambahay. Tahimik ang mga ito at tila may inihahanda. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari kaya nagpatuloy lamang siya sa paglalakad patungo sa hardin.

Pagdating niya roon, nakita niya si Abigail na masayang nakatayo malapit sa mga bulaklak. Nakangiti ang bata habang nakatingin sa kanyang ina. Ngunit bago pa man makalapit si Kristela kay Abigail, napansin niyang wala sa kanyang tabi si Frederick.

Bigla niyang narinig ang kanyang pangalan.

"Kristela."

Paglingon niya, nakita niya si Frederick na nakatayo sa kanyang harapan. Ngunit sa pagkakataong iyon ay iba ang kilos ng lalaki. Wala ang dating seryosong mukha nito. Sa halip, makikita sa kanyang mga mata ang kaba at pagmamahal.

Dahan-dahang lumuhod si Frederick sa harap ni Kristela.

Nanlaki ang mga mata ng dalaga nang makita ang hawak nitong maliit na kahon.

"Frederick, ano ang ginagawa mo?" mahinang tanong ni Kristela habang nanginginig ang kanyang boses.

Binuksan ni Frederick ang kahon at lumitaw ang isang napakagandang diamond ring. Sa paligid nila ay tahimik na nakatayo ang ilang kasambahay habang si Abigail naman ay masayang nakatingin sa kanilang dalawa.

"Kristela, alam kong marami akong pagkakamali. Alam kong maraming beses kitang nasaktan at maraming bagay ang ipinagawa ko sa iyo na hindi mo deserve. Pero sa lahat ng nangyari, ikaw pa rin ang babaeng pinili kong mahalin. Ikaw ang babaeng gusto kong makasama hanggang sa pagtanda ko."

Nagsimulang mangilid ang luha sa mga mata ni Kristela.

"Hindi ko kayang baguhin ang nakaraan, ngunit kaya kong baguhin ang kinabukasan natin. Kaya ngayon, sa harap ng anak natin, gusto kong itanong sa iyo ang isang bagay."

Tumingin si Frederick kay Abigail bago muling ibinalik ang kanyang tingin kay Kristela.

"Kristela, papakasalan mo ba ako?"

Napatakip sa kanyang bibig si Kristela habang patuloy na tumutulo ang kanyang mga luha. Hindi niya akalaing ang lalaking minsang naging dahilan ng kanyang takot ay siya ring lalaking darating sa puntong hihilingin sa kanya na maging asawa niya.

Sa harap nila, masayang pumalakpak si Abigail habang nakangiti sa kanyang mga magulang.

At sa magandang hardin ng Tagaytay, sa harap ng kanilang anak, tuluyan nang inilabas ni Frederick ang kanyang tunay na nararamdaman. Hindi na bilang isang Mafia CEO, hindi bilang isang makapangyarihang pinuno, kundi bilang isang lalaking handang isuko ang lahat para sa babaeng minamahal niya.

Tahimik na tinitigan ni Kristela ang singsing. Sa isip niya ay bumalik ang lahat ng pinagdaanan nila mula sa Laguna hanggang Maynila, mula sa kanilang mga away hanggang sa mga panganib na halos kumitil sa kanilang buhay. Marami silang pinagdaanan, ngunit sa araw na iyon, isang bagong kabanata naman ang naghihintay sa kanilang pamilya.

At bago pa man niya maibigay ang kanyang sagot, isang tawag ang biglang dumating sa cellphone ni Frederick.

Napatingin siya sa screen.

Nagbago agad ang kanyang mukha.

May bagong problema na naman.

At sa pagkakataong iyon, hindi alam ni Kristela na ang tawag na iyon ang maaaring muling magbukas ng isang lihim na matagal na nilang inaakalang tapos na.