CHAPTER 47

1619 Words

MARIE Sumakay ako ng jeep pero hindi ko alam kung saan ako pupunta, para akong tanga kasi umiiyak ako pero hindi ko alam kung bakit? Bakit nga ba ako umiiyak? Nasasaktan ba ako kasi umaasa ako na pwedeng maging kami ni Mayor? O umasa ako na magugustuhan niya rin ako kagaya ni Rain? Naiinis ako sa sarili ko hindi naman dapat ako umiiyak, para saan ba itong mga luha na ito? Hindi niya naman deserve na iyakan. Daig ko pa ang nabroken hearted, wala pa akong boyfriend pero nararamdaman ko na ang sakit. "Buset ka Mayor dapat talaga kinakalimutan na kita, ang bata ko pa para ma stress sayo hindi ka nakakaganda mayor." inis kong sabi sa isip ko. "Miss, saan ka po ba bababa? Nandito na po tayo sa dulo kanina ka pa jan umiiyak at tulala." sita sa akin ni manong driver. "Manong, alam mo ng na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD