"Of course, I do and I will," maagap ko ring dugtong nang hindi magsalita si Levirence.
Tanga ako, e.
Mapait akong napangiti sa kawalan, bago sinuklian ang lumuluwang na pagkakayakap ni Levi. Mahigpit kong niyapos ang katawan nito, saka isinubsob ang mukha sa balikat niya.
"Because I love you. So, kung masasaktan ako dahil sa pagmamahal ko sa 'yo— ayos lang. Ang dami ko nang napagdaan sa buhay, kung masasaktan man ako ay kaya kong tanggapin, 'coz it's you, Levi. Mahal kita, kaya bibigyan kita ng karapatan na saktan ako. But let me tell you this, kapag ako naka-move on sa sakit, huwag ka nang bumalik pa sa buhay ko."
Ang mga katagang iyon ang naging rason upang balutin kami ng katahimikan na halos bumingi sa akin. Pareho kaming walang imik ni Levi hanggang sa makasakay kami sa kotse nit
