Üç ay sonra…
Gök kubbe lacivert ve altın tonlarında dalgalanırken, Arat iki elini kaldırıp havaya süzülen büyülü halkalar oluşturdu. Mavi ve sarı ışıklar iç içe geçerek dönerken, havada parlak bir yarık açıldı. Solmora’nın geçidi açılmıştı.
Alaz, gözlerini büyüleyici ışıklara dikmiş, babasının yanında duruyordu. Annesi Mihrap ise oğlunun elini sıkıca tutuyordu. Onu yalnız bırakmaya hiç niyeti yoktu. Oğlunun yedi yaşına girmesi, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini, küçük bedeninin her geçen gün biraz daha büyüdüğünü görmesi, Mihrap’ı derinden etkiliyordu. Büyüme hızının normale dönmesi, onun için bir anlamda karmaşık duygulara yol açmıştı. Bir yandan sevinçliyken, bir yandan da zamanın ne kadar çabuk geçtiğini hissediyordu. Alaz, bir bakışta o kadar çocuksuydu ki, ama bir başka bakışta da bü
