Amara
Parang ayoko na talagang bumalik sa klase dahil pakiramdam ko ay araw-araw akong parurusahan ni Galvert. Makikita ko sya na kasama si Trisha sa loob ng isang buwan.
Isang buwang kalbaryo ang mararanasan ko ngayon. Hindi ko sila kayang pagmasdan. Hindi ko sila kayang makita na nagyayakapan habang ako ay hirap na hirap sa nararamdaman ko.
Nagtago ako sa malaking puno na malapit sa likurang bahagi ng Universidad. Walang makakakita sa akin dito. Walang sinumang may alam ng lugar na ito. Gusto kong mapag-isa. Gusto ko munang tumakas sa malupit na mundong ito.
Mula ng malaman kong nagbabalik sa kanyang dating gawain si Galvert ay wala na akong ibang ginawa kundi ang umiyak.
Matindi talaga ang pag-ibig. Hindi ako basta-basta umiiyak. Matapang ako. Malakas ako. Pero pagdating sa pag-ibi
