CHAPTER 14
1170 Words
____________________________________
Still Braze POV
“It was all happened 3 years ago. I was 15 when he died” paninimula ko
“I was 9, when we first met. Anak kasi siya ng kaibigan ng mommy ko”
*FLASHBACK*
“Hi I'm Zilliana, Anna for short. What is your name??” Nakangiting saad ng batang babae na nasa harapan ko
“Puwede ba tayong magkaibigan??” Dagdag niya
“Can you just please get away from me, I don't need friends” ani ko at tinalikuran na siya
*EOF*
(A/n: EOF, End of flashback po yan)
“Pagkatapos nung araw na yun. Palagi na silang bumibisita sa bahay. Wala kasi siyang kalaro sa bahay nila. Kaya gusto niyang makipaglaro sa akin. Which is, hindi ko naman gusto dahil babae siya”
“Pero lumipas ang ilang araw ay ang naging magkaibigan kami. Ang bait-bait niya kaya don ako nahulog sa kaniya. Pero tinago ko ang nararamdaman ko sa kaniya ng 2 years”
“I was 11, when I confessed my feelings to her. Akala ko, kaibigan niya lang ang turing sa akin. Akala ko, hindi niya tatanggapin ang pagmamahal ko. But I was wrong. She accept it. She love me back. I was too happy that time”
“After 3 years. I was 14, while she is 13. Hindi ko akalain na magtatagal kami ng 3 years. Birthdays, Christmas, New Years, Monthsaries, Anniversaries and other special occasions, we celebrated it together. I was 14 din nung nagproprose ako sa kaniya. Maraming supportive sa amin, pero anrami ding judgemental. Pero hindi na namin pinakinggan yun. The important thing is, we love each other”
“Hanggang sa”
*FLASHBACK*
“Hello po Tita. Bakit hindi na po nagpaparamdam sa akin si Anna this fast few days. Nag-chat, tinext at tinawagan ko po siya pero ni isa wala siyang sinagot at wala siyang nireplayan. Ano pong nangyayari sa kaniya??? Asan po siya??. Plsss po Tita sabihin niyo sa akin. Miss na miss ko na po siya. Birthday na birthday ko po ngayon oh!. Hinintay ko po siyang dumating, pero walang Annang dumating” mahabang litanya ko kay Tita na katawag ko ngayon
Imbes na sumagot siya ay umiyak ito at humikbi. Na nakakapagkaba sa akin
“Tita! Ano pong nangyari?? Bakit po kayo umiiyak??”
[Aze, puntahan mo kami dito sa hospital namin. Meron akong ipagpatapat sa iyo]
Sa sinabing yun ni Tita ay lalo akong kinabahan. Pinatay ko na yung tawag at dali-daling pumunta sa hospital na pagmamay-ari nila
Pagkarating ko sa hospital ay kinakabahan pa din ako. Maging sa pagtanong kung saang private room nandon si Anna.Pagkatapos sabihin ng nurse ang number ay pinuntahan ko pa din ito
Pagpasok ko sa room na tinuro ng nurse ay di ako makapaniwala sa nakita ko. Si Anna, nakahiga siya sa hospital bed. Nakita naman ako ni Tita, kaya dali-dali niya akong nilapitan
“Aze, anak. Nandito kana. Sorry kung ngayon ko lang sasabihin ha??. May tumor si Anna sa ulo. Lumalaki na yung tumor niya, kaya kailangan na siyang i-isolate dito sa hospital”
“Last year pa namin nalaman aze. Sinabi agad ni Anna noon na huwag na huwag daw naming sasabihin sa iyo. Ayaw ka niyang makikitang malungkot”
“Ang sabi naman ng doctor ay, wala na talagang paraan para mabuhay pa siya. Kaya sinulit na niya yung natitira pa niyang buhay na magkasama kayo. Gusto niyang masaya yung alaala niya dito sa Earth” Mahabang salaysay ni Tita.
Nagsituluan na ang mga luha ko. Nilapitan ko kaagad si Anna. Umupo ako sa upuan katabi ng hinihigaan niya at hinawakan maigi ang kamay niya
Ilan sandali pa'y..
“A-ze??. Ba-kit nan-di-to ka??” Utal-utal at mahina niyang sabi
“Anna, mali sila diba. Gagaling ka pa. Hindi ka pa mamamatay diba?.Magpapakasal pa tayo diba?. Bubuo pa tayo ng pamilya”
“Aze, ta-ma na. So-rry ku-ng ni-li-him k-o s-a iy-o ma-hal. So-rry ku-ng hi-ndi k-o n-a ma-i-tu-pad a-ng mg-a pi-na-nga-ko k-o sa-yo. Sa-la-ma-t a-t na-ndi-to k-a, ka-hi-t s-a hu-li-ng sa-nda-li” nagsitulan na din ang mga luha niya
“No!. Huwag kang magsalita ng ganyan. May pag-asa pa. Magagaling ang mga doctor dito diba??. Sigurado akong maipagaling ka nila”
“Ang mga doctor na din ang nagsabi Aze na wala na silang magagawa. Kahit mga gamot ay umayaw na sa katawan ni Anna” sambit na namang ni Tita
“Hindi!. Hindi!. Maghahanap ako ng paraan” tatayo na sana ako pero nahawakan ni Anna ang kamay ko
“Pu-we-de ba-ng di-to k-a n-a la-ng??” Aniya kaya bumalik na ako sa pagkakaupo
Niyakap ko na lang ito at don Umiyak
“Ssshh. Ta-ma n-a A-z-e. A-yo-ko-ng ma-ki-ta ka-ng pa-la-gi-ng u-mi-i-ya-k ka-pa-g wa-la n-a a-k-o”
“Fi-nd some-one be-tte-r tha-n m-e A-z-e. Yu-ng ma-ma-ha-li-n k-a a-t hi-ndi k-a i-i-wa-n. I-pa-nga-ko m-o s-a ba-ba-e-ng yu-n a-ng mg-a pi-na-nga-ko m-o s-a a-ki-n”
“No! I can't do that. Hindi ko yan magagawa sa iyo!!”
“Ple-a-se A-z-e. Sa-na ma-gi-gi-ng ma-sa-ya k-a ka-pa-g wa-la n-a a-k-o. Ha-ng-ga-ng s-a mu-li, I-lo-ve yo-u A-z-e” may pumatak pa na isang luha bago niya pinikit ang kaniyang mata
“Anna??.ANNA!!!!. HUWAG MO'KONG IWAN!!”
Ilan sandali pa'y dumating na yung doctor. Pinigilan ako ng mga nurse
“Sir, lumabas na po kayo”
“Hindi!! Buhayin niyo si Anna!! Buhayin niyo siya!!!!” Sigaw ko sa kaniya kayat natakot siya
Napahawak ako sa buhok ko habang kiniclear nila si Anna
“ Clear!”
Lumapit naman sa akin si Tita na kanina pala umiiyak
“Clear!”
“Clear!”
“Time dead. 9:54 p.m” ani nung doctor kaya mas lalo akong lumuha
“Hindi maari to!!. Anna!!!” Lumapit ako kay Anna at niyakap ang walang buhay niyang katawan
“ANNA!!!!!”
___~END OF FLASHBACK~___
Ziara POV
Halos maiyak na din ako sa kinuwento ni Aze sa akin. Alam kong nasasaktan pa din siya
“Alam mo Ziara?. Mahal na mahal ko yun eh!. Palagi kong tinatanong sa Diyos kung bakit, ang aga niyang kinuha sa akin si Anna. Lahat na lang ba ng taong mahalaga sa akin, ay iiwan ako??” Maluhang-luhang sambit niya
Ang ginawa ko na lang ay pinasandal ko siya sa balikat ko at hinimas-himas ko naman ang kaniyang ulo
“Ilabas mo lang yan Aze. Nandito lang ako, handang makinig sa iyo” ani ko
Ilan sandaling pag-iyak niya at tumahan na din siya
“Yung napasukan mong silid sa bahay namin Ziara. Ay, dun ko nilagay ang lahat ng binigay sa akin ni Ziliiana. Yung teddy bear, yung gitara, yung mga books at iba-iba pa. Pati na rin mga pictures niya, para sakaling malungkot mn ako, ay titingnan ko lang yun”
“Ang suwerte pala niya noh??. May lalaking nagmamahal sa kaniya ng buong-buo. Pero sana Aze, mapapalitan na ng saya ang nasa puso mo. May babaeng mamamahalin ka, katulad ng pagmamahal na binigay ni Anna sa iyo”
Di ko namalayan na nakatulog na pala siya
___~END OF CHAPTER 14~___
- Writer
