CHAPTER 15
1272 Words
____________________________________
Ziara POV
Pagkatapos nung dramahan ni Aze kagabi ay buti at dumating si Mark at Vhince. At binuhat nila si Aze dahil nakatulog ito
‘Kawawang Aze, nakatulog habang umiiyak’
At ngayon, hinahanap ko siya dito sa room, pero wala eh!. Absent yata. Ano kayang nangyari nun??
“Uy bes, si Aze hinahanap mo noh?!” Nabaling ang atensyon ko kay Perlie
“Ah! Oo. Nagtataka lang ako kung bakit hindi yun pumasok ngayon”
“Baka busy lang”
“Baka nga”
“Ikaw bes ha!. Hinahanap-hanap mo na ngayon ang tao. Nung una, mortal enemy pa kayo. Enemy goes to love talaga” aniya with kilig-kilig pa
“Sira ka talaga noh??” Ani ko at ibinaling na ang atensyon sa harap. Dumating na kasi si Sir Gerald
“Good morning class!”
“Good morning sir!” sambit ng mga students
“I have a good news to all of you. Alam kong matutuwa kayo” aniya at ngumiti ng malapad
“Walang pasok mamaya sa noon at buong araw bukas” aniya kaya natuwa ang lahat
“May pupuntahan kasi kaming mga teachers. Pero. Kailangan niyo mag-aral ha?. Next week mag long quiz Ok?. that's all for today. You can now go wherever you want” ani Sir at umalis na sa classroom
Ngumiting nagsitayuan ang lahat at lumabas ng classroom
“Bes, hindi ka ba uuwi??” Tanong ni Perlie ng makitang mali ang tinatahak kong daan
“May dadaanan lang ako” ani ko at umalis na
___~FAST FORWARD~___
“Salamat talaga Blaire ha, dahil pumayag kang pumunta ako dito”
Yes nandito na namn ako sa bahay nila. Nanananghalian kami ngayon
“Its okay, ininvite naman din kita. Bored na bored na kasi ako dito sa bahay” aniiya at sumubo
“Yaya Rose??”
“Yes ma'am Blaire”
“Asan pala si Kuya. Hindi ba siya kakain??”
“Nasa kuwarto niya. Ang sabi niya ay bababa na lang raw siya kapag nagugutom siya” ani Yaya Rose habang ako ay kumakain lang dito
____________________________________
Nandito ako ngayon sa sala nila. Tinitingnan ang mga pictures nila. May kukunin pa raw kasi si Blaire
Hindi ko alam kung bakit natagalan ako sa pagtingin nung picture ni Aze. Hanggang sa...
“Ara???”
Binitawan ko na ito at binalik sa tamang kinalalagyan
“Blaire, nandiyan ka na pala”
Kinuha niya ang kamay ko at umupo kami pareho sa sofa at seryoso siyang tumitig sa akin
“Ara. May gusto ka ba kay kuya??”
“Bakit mo naman nasabi nyan??. Hindi noh!. Hinding-hindi ako makakagusto sa lalaking yun”
“Hindi ba?? Sure ka??. The way na titigan mo ang picture ni kuya kanina. The way na magkatitigan kayo sa school. Diba alam na ng lahat na kayo na??”
“Hindi totoo lahat ng yun”
Nanatili pa ding nakahawak ang dalawang kamay niya sa kamay ko
“Sorry. Akala ko ikaw na ang babaeng matagal ko nang hinahanap” seryosong sambit niya
“Anong ibig niyo pong sabihin??” Takang tanong ko
“Ang babaeng matagal ko nang hinahanap. Ang babaeng makapagpapabalik kay kuya. Ang babaeng mahal si kuya. At mamahalin din ni kuya. Akala ko ikaw na yun”
“Simula kasi nung mamatay si Zillianna ay, ang dami nang nagbago sa kaniya. Walang araw na hindi siya umiinom. Walang araw din na hindi siya bumibisita sa puntod ni Anna. Minsan nga, ay don na siya natutulog”
“Walang araw din na hindi siya umiiyak. Sobrang nasaktan talaga siya. Bilang kapatid niya, nasasaktan din akong makita siyang ganun. Kinakausap ko namn siya pero hindi niya ako pinakinggan. Pinaalis lang niya ako sa kuwarto niya.Hindi na siya nagagabayan nina mom and dad kasi, palagi na lang yung busy ang dalawang yun”
“Sana Ara, mahalin mo si kuya. Sana ay Ikaw na ang babaeng matagal ko nang hinahanap. Plsss Ara, pabalikin mo si kuya. Naniniwala akong, ikaw yun. No matter what happen. Team ZiarAze pa rin ako”
Hindi na ako nakasagot kay Blaire. Hindi ko alam ang isasagot ko
____________________________________
Braze POV
Pababa na sana ako para kumain ng nadaanan ko ang silid kung saan dun ko inilagay ang mga alaala na naiwan sa akin ni Zillianna
Hindi ko alam ang ginagawa ko Basta-basta ko na lang kinuha yung gitara at umupo sa upuang walang sandalan katabi nito at nagpatugtug
‘For 3 years, ngayon ko lang ito ulit pinatugtug’
?Masasayang mga araw na kasama kita
Paglalambing at kulit mo na hindi nakakasawa
Punong-puno ng ligaya ang ating pagsasama
Na parang wla nang sisira ng lahat?
Tears started falling..
‘Bakit ganito?? Bakit sobrang sakit pa din??’
?Bakit pa dumating ang oras na ito
Nabalitaan ko na wala ka na?
Patuloy pa din ang pag-agos ng luha ko...
?Hindi ba't sabi mo hindi mo'ko iiwan
Hindi papabayaan na akoy mag-isa
Hindi ba't sabi mo sabay tayong tatanda?
Bakit bigla ka na lang nandiyan
Sa kabilang buhay?
Humihikbing kanta ko. Hindi ko maiwasan balikan ang mga alaala naming dalawa
?Pano na ang lahat? Paano na ako, tayo?
Hindi ba't sinabi mo sa akin na sabay tayong mangangarap
Bakit bigla kang lumisan nang
Hindi man lang nagpaalam??
I choose to close my eyes. Para mas lalong madama ang kanta
?Isang malamig na hangin ang yumakap sa akin
Parang isang pahiwatig na magpapaalam ka na?
Why I am so affected to the song...
?Hindi ba't sabi mo hindi mo'ko iiwan
Hindi papabayaan na akoy mag-isa
Hindi ba't sabi mo sabay tayong tatanda?
Bakitt bigla ka na lang nandiyan
Sa kabilang buhay?
Pains comes back. Talagang hindi pa ako nakakamove-on
Pagmulat ko ng mata ay nakita ko si Anna na kanina lang pala ako pinakikinggan. Nandito siya???
Lumapit ito sa akin
“My Aze, makinig ka sa akin” aniya sabay hawak sa magkabila kong mukha
“Tahan na ha?? Ipangako mo sana na huwag ka nang iiyak about sa akin” aniya sabay pahid niya sa luha ko
“Alam kong hindi na kita matatawag na mahal ko. Pagmamay-ari ko. Dahil meron nang nagpapatibok ulit diyan sa puso mo. There's a girl who love you, pero hindi pa niya sinasabi dahil nalilito pa siya. And you also love her Aze, mouth lies but eyes don't”
“An-Anna” sambit ko. Habang tumutulo pa din ang luha
“Just forget and move on from me. Whenever you miss me???. Just look up to the stars and say, you want to say. Nandon lang ako. Nakikinig sa iyo”
“Anna, huwag mo'kong iwan ulit”
Pero hindi siya nagsalita at unti-unti na siyang naglaho sa paningin ko. Napayuko na lang ako dito
“Zillianna” humihikbing sambit ko
____________________________________
Ziara POV
Pupuntahan ko na sana si Aze sa kuwarto niya ng nakabukas ang pinto ng silid na napasukan ko. Kaya pinuntahan ko na lang ito
Pagsilip ko ay nandito nga si Aze. Ngunit nakayuko siya habang hawak ang gitara. Umiiyak ba siya???.
Paglapit ko sa kaniya ay nadinig niya yata ang mga yapak ng paa ko dahil inangat niya ang ulo niya
Umiiyak nga siya!!
“Zi-ara” tawag niya sa pangalan ko kaya lumapit agad ako para alalayan siya
“Aze, Anong nangyari???” Pag-alalang tanong ko
“Bumalik ang sakit. Ang Sakit-sakit Ziara” niyakap ko na lang ito
“Kaya mo yan Aze. May tiwala ako sayo at sana'y may tiwala ka din sa sarili mo. Sa tingin mo ba, ay. Magiging masaya si Zillianna na makita kang ganyan??. Hindi diba?!. Tahan na. Tahan na”
Ilan sandali pa'y unti-unti na din itong tumahimik
–END–
- Writer
